Tako > Tako's Quotes

“სიყვარულიც თავისებური ომია, განსაკუთრებული სახეობაა ომისა დადაპირისპირებისა, ოღონდ, ნებისმიერი ომისა და დაპირისპირებისგან განსხვავებით, იქ მხოლოდ ის იმარჯვებს, ვინც მარცხდება, ანუ, ვისაც დათმობის, გაგების, მიტევების უნარი მეტი აღმოაჩნდება. ამიტომაც არის ყველასთვის და ყოველთვის გაუგებარი. მაგრამ ამავე დროს მიმზიდველიცაა და ძლიერიც, სწორედ იმიტომ, სრულებითაც რომ არ ცდილობ გასაგები გახდეს ვინმესთვის…”
― ოთარ ჭილაძე

“გვგონია, რომ ვცხოვრობთ, გვგონია, რომ ვიცნობთ ერთმანეთს, გვგონია გვძულს, გვიყვარს... გვინდა არ გვინდა, სინამდვილეში სულაც არაა ასე, როგორც ჩვენ გვგონია. უფრო მეტიც, საერთოდ არ ვართ, არ ვარსებობთ ბუნებაში. ერთმანეთისთვის ვარსებობთ მხოლოდ, ერთმანეთის სატანჯველად.”
― ოთარ ჭილაძე

“ჩვენ ისე პატარები ვართ, ღმერთს მიკროსკოპითაც გაუჭირდება ჩვენი დანახვა, ამიტომ ვავიწყდებით ასე ხშირად.”
― ოთარ ჭილაძე

“რაც გიყვარს სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს. არ უნდა შეეპუო არაფერს,არც გაჭირვება,არც დამცირებას,არც გაწბილებას,არც დამარცხებას.და, რაც მთავარია, ასევე საჭიროა, სიკვდილამდე, სიცოცხლის უკანასკნელ წუთამდე გჯეროდეს, შენგანაც რომ შეიძლება გამოვიდეს "დიდი კაცი"; ეჭვითა და უნდობლობით არ უნდა შეურაცხყო შენი ბავშვობა, არასოდეს არ უნდა დაივიწყო შენი ბავშვობის ბაღი, როგორც არ უნდა გადაასხვაფეროს, გაახმოს, გამოკაფოს იგი დრომ და ომებმა. ”
― ოთარ ჭილაძე (Otar Chiladze)

“Love is the sum of our choices, the strength of our commitments, the ties that bind us together.”
― Emily Giffin, Love the One You're With

“ქართველები ჩვენი ნებით უკან აღარ ვბრუნდებით. მაზოხისტები ვართ. გვსიამოვნებს ნოსტალგიით წამება. ანდა, ემიგრანტულ ბინას მოვრთავთ ქართულად — თუშური ფარდაგით, მეგრული ჩონგურით, შროშას ჯამ-ჭურჭლით — და ავტეხავთ ერთ ვაიუშველებელს, აი, რა დაგვაკარგვინეს, აი, როგორ გვიყვარს აქ, რაც არასოდეს გვყვარებია იქო.”
― ოთარ ჭილაძე

“ადამიანი დაუფიქრებლად ჭამს და კვდება. ვერ ინელებს. უფრო სწორად ვერ ზომავს. ზედმეტი მოსდის ყოველთვის. ზედმეტი კი ყველაფერი ერთნაირად მავნებელია: საჭმელიც, სასმელიც, ნარკოტიკიც, სიყვარულიც და თავად დიდებაც.”
― ოთარ ჭილაძე

“— გაცივდები — წამოსცდა ელიზბარს.
— მე უკვე გავცივდი, ძია ელიზბარ... რახანია მცივა... გაჩენის დღიდან... ციხე სიცივეა. სულ გცივა, წევხარ — გცივა. ზიხარ — გცივა. დადიხარ — გცივა. კი არ ეჩვევი სიცივეს, ამის შეჩვევა არ შეიძლება, თანდათანობით, შენც სიცივე ხდები, სიცივის ნაწილი... აი, დამადეთ ხელი, ყინულივით ვარ... პაიკი კლავს მამას და ხდება არარაობა..”
― ოთარ ჭილაძე "გოდორი"