“— გაცივდები — წამოსცდა ელიზბარს.
— მე უკვე გავცივდი, ძია ელიზბარ... რახანია მცივა... გაჩენის დღიდან... ციხე სიცივეა. სულ გცივა, წევხარ — გცივა. ზიხარ — გცივა. დადიხარ — გცივა. კი არ ეჩვევი სიცივეს, ამის შეჩვევა არ შეიძლება, თანდათანობით, შენც სიცივე ხდები, სიცივის ნაწილი... აი, დამადეთ ხელი, ყინულივით ვარ... პაიკი კლავს მამას და ხდება არარაობა..”