Sadaf > Sadaf's Quotes

“روباه گفت:
- کاش سر همان ساعت دیروز آمده بودی. اگر مثلا سر ساعت چهار بعد از ظهر بیایی من از ساعت سه تو دلم قند آب می شود و هر چه ساعت جلوتر برود بیش تر احساس شادی و خوش بختی می کنم. ساعت چهار که شد دلم بنا می کند شور زدن و نگران شدن. آن وقت است که قدر خوشبختی را می فهمم! امّا اگر تو وقت و بی وقت بیایی من از کجا بدانم چه ساعتی باید دلم را برای دیدارت آماده کنم؟... هر چیزی برای خودش رسم و رسومی دارد.”
― Saint Exupery De, The Little Prince

“چرا من این طوری رفتار می کنم؛ وقتی واقعا موافق نیستم موافقت می کنم، می گذارم آدم ها مجبورم کنند کار هایی بکنم که دلم نمی خواهد بکنم؟”
― Murakami Haruki

“چرا اصلا با "استلا" آشنا شدم؟ چرا عاشقش شدم؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا عاشق کسی شدم که شانس رسیدن به او یک در میلیون است؟ مگر چه گناهی کرده ام که مستحق چنین عذابی ام؟”
― Richard Brautigan, The Edna Webster Collection of Undiscovered Writings

“خدایا، چه قدر چیزهایی که در گذشته آدم را عذاب می دادند، با گذشت زمان خنده دار به نظر می رسند؛ همین طور آدم هایی که با یک اتفاق یا یک تقدیر بد، در کودکی، نوجوانی یا روی مدارک ثبت احوال تان به شما تحمیل شده اند، چه قدر مسخره می شوند.”
― Patrick Modiano, L'Horizon

“نپرسیدم تا چه حد برای گرفتن این اطلاعات خودش را به خطر انداخته. زیر لب گفتم، « متشکرم پیتر. » برای نخستین بار بود که نامش را بر زبان آورده بودم.
به چشمانش نگریستم و مهربانی را در آن ها دیدم. در عین حال چیزی را تشخیص دادم که از آن وحشت داشتم – توقع.”
― Tracy Chevalier, Girl with a Pearl Earring

“دو کرانه
در عوض، من را با خودش برد، بی آن که ذره ای شک کند که خائن اصلی من هستم.”
― Carlos Fuentes, The Orange Tree

“در حال و هوای سن ژرمن
وقتی در بلوار دیدم دور شدید، به خودم گفتم: خیلی احمقانه است، با زنی در خیابان برخورد می کنم، به او لبخند می زنم، او به من لبخند می زند و دیگر همدیگر را نمی بینیم... خیلی احمقانه است، حتی باید گفت پوچ و بی معنی است.”
― Anna Gavalda, I Wish Someone Were Waiting for Me Somewhere

“- همین است! من یک بادبادک هستم، اگر کسی ماسوره را نگه ندارد، پرواز می کنم، می روم... و تو... جالب است، اغلب به خودم می گویم تو به اندازه ی کافی قوی هستی که مرا نگه داری و به همان اندازه باهوشی هستی که بگذاری بپرم، گورم را گم کنم...
- چرا این چیز ها را می گویی؟
- دوست دارم بدانی.
- چرا حالا؟
- نمی دانم... خیلی عجیب است که کسی به آدم بگوید از با تو بودن احساس خوبی دارم؟
- نه اما چرا الان این را به من می گویی؟
- چون بعضی اوقات فکر می کنم تو متوجه نیستی که ما چه شانسی داریم...”
― Anna Gavalda, Someone I Loved

“آدم هایی که احساس گناه می کنند، در بهانه پیدا کردن بسیار قوی هستند. حرف ندارند.”
― Anna Gavalda, Someone I Loved

“دوست داشتم بگویم، نه، اصلا خوب نیستم، امّا آن قدر از دیدنش خوش حال بودم که نگفتم.”
― Anna Gavalda, Someone I Loved

“ستوان پرسید:چرا می دویدید؟
مرتضی گفت:واسه این که صدای پاهام پشت سرم بود..خوشم می آمد.سالها بود که اونطوری جلوی خودم راه نرفته بودم.تازه مگر چند قدم دویدم.شاید از مثلا میز شما تا اون پنجره.این که اسمش دویدن نیس...هس؟”
― بیژن نجدی, یوزپلنگانی که با من دویده‌اند

“A saint is a person who behaves decently in a shockingly indecent society.”
― Kurt Vonnegut, A Man Without a Country

“Here is a lesson in creative writing. First rule: Do not use semicolons. They are transvestite hermaphrodites representing absolutely nothing. All they do is show you've been to college.”
― Kurt Vonnegut, A Man Without a Country

“A room without books is like a body without a soul.”
― Marcus Tullius Cicero

“هیچ موضوعی غمگین تر از این نیست که کسی را عاشقانه ستایش کنی، ولی از این که او این عشق را به سخره بگیرد، بهراسی!
باید گفت، حتی اگر بی نتیجه باشد.
چرا که در آن حالت حداقل هر لحظه، تمام وجودت، ترسو بودنت را فریاد نخواهدزد و محکومت نخواهد کرد...”
― Raymond Carver, What We Talk About When We Talk About Love