Nafas > Nafas's Quotes

“Life is full of misery, loneliness, and suffering - and it's all over much too soon.”
― Woody Allen

“God is silent. Now if only man would shut up.”
― Woody Allen

“Love is the answer, but while you are waiting for the answer, sex raises some pretty good questions.”
― Woody Allen

“...you can hate a place with all your heart and soul and still be homesick for it.”
― Joseph Mitchell

“In my house I'm the boss, my wife is just the decision maker.”
― Woody Allen

“You can't ride two horses with one behind.”
― Woody Allen

“ما برهنه شدیم و آغـاز کردیم. میانِ من و تو وقتی برهنه نیستیم همه‌چیز ساکن است. وقتی برهنه آغـاز می‌کنیم، بعداً می‌توانیم پوشاننده‌ترین پوشاکمان را بپوشیم و مطمئن باشیم که جریان برقرار است و همه‌چیز ادامه دارد. دیگران دو اشکال دارند. آن‌ها پوشیده آغـاز می‌کنند، سال‌ها پوشیده ادامه می‌دهند، و همین که برهنه می‌شوند همه‌چیز تمام می‌شود. یا این که برهنه آغـاز می‌کنند، امّا آغـازی میانشان روی نمی‌دهد. آن وقت هر کس لباس خودش را می‌پوشد و هر کدام به راه خود می‌روند”
― بهمن فرسی

“بدهکار هیچ کس نیستم

جز همین ماه

که از پشت میله ها می گذرد

که می توانست

از اینجا نگذرد و

جایی دیگر

مثلا در وسط دریایی خیال انگیز

بچسبد به شیشه کابین یک تاجر پولدار

بدهکار هیچ کس نیستم

جز همین ماه

که تو را به یادم می آورد.”
― رسول یونان

“خودتان را بسپارید به دست سرنوشت و ببینید چه چیزی ممکن است برایتان پیش بیاید. بگذارید سرنوشت شما را عاشق کند. اگر سرنوشت شما را عاشق نکرد، خودتان عاشق شوید. اگر خودتان هم عاشق نشدید، حداقل بعضی وقت‌ها تظاهر کنید که عاشق شده‌اید. زندگی با کمی عشق رنگ بهتری دار؛ همان‌طور که با کمی دروغ.”
― پیام ابراهیمی, عاشقانه‌ای از فخرالدین اسعد گرگانی: ویس و رامین

“یادتان باشد اگر روزی اخبار شبانگاهی از عاشقی یک قوطی کنسرو خبری پخش می‌کرد، لازم نیست بدو بدو بروید توی اتاق تا با صحنه‌های خشن روبرو نشوید. عشق زباله‌ها را نرم مي‌کند. عشق همان پدیده‌ای است که باعث می‌شود قوطی کنسرو با تمام دندانه‌های تیزش، مثل یک اسکاچ ابری نرم شود.”
― پیام ابراهیمی, یک فرار آشغالانه

“قلم‌باتری ته دلش از داش‌قوطی خوشش مي‌آمد. اولین دلیلش این بود که آن‌ها هردو از یک جنس بودند. هرچند دست سرنوشت یکی را پر از الکترولیت کرده‌بود و آن‌یکی را پر از لوبیا. هرچند سرنوشت خواسته بود یکی برای راه افتادن قطارِ اسباب‌بازی استفاده شود و آن‌یکی برای پر شدن شکم آدمها؛ و البته راه افتادنشان توی کوچه و خیابان. هردو از یک جنس بودند اما مسیر زندگی راهشان را از هم جدا کرده بود.”
― پیام ابراهیمی, یک فرار آشغالانه

“زباله‌ای که هیچ‌وقت آزاد نبوده باشد، زباله‌ای که حتی برای چند دقیقه زیر باران قدم نزده باشد، زباله‌ای که آواز گنجشک‌ها را بعد از باران نشنیده باشد، ممکن است بتواند روزها و حتی ماه‌ها توی یک خانه‌ی زباله‌ای بماند و از زندگی‌اش راضی باشد؛ اما او دیگر قلم‌باتری شب قبل نبود. بعد از آ‌ن‌همه اتفاق برایش سخت بود به ان خانه‌ی شلوغ برگردد.”
― پیام ابراهیمی, یک فرار آشغالانه