tina > tina's Quotes

“خدا انسان را فرشته نیافریده
اما از او می‌خواهد که فرشته باشد!؟”
― Bachtyar Ali, غەزەلنوس و باغەکانی خەیاڵ ‌ ‌

“کتاب «سخنی از بی سخنی» در هفت فصل نوشته شده است

فصل يكم: روايت تحول شخصيت و چرخه‌ي پي‌رفتي

فصل دوم: روايت‌ تحول شخصيت و نماد‌شناسي اسطوره‌شناختي

فصل سوم: تحول شخصيت و اثبات آن

فصل چهارم: روايت‌هاي تحول شخصيت و سازه‌هاي مشترك

فصل پنجم: تحول و نمو‌هاي ميان دو قطب تحولي

فصل ششم: واكنش و نقش آن در تحول شخصيت

فصل هفتم: روايت تحول شخصيت و نماد‌شناسي روان‌شناختي”
― محمد تقی حسن زاده توکلی, سخنی از بی‌سخنی: بررسی روایت‌های تحول شخصیت در تذکره الاولیای عطار

“اگر وطن پرستی به من اجازه می داد؛ در شعرهایم با خیال آسوده از زن و زیبایی می گفتم ولی واقعیت این است كه من فرزندِ بدبخت‌ترین ملتِ جهانم”
― Abdulla Pashew

“The second thing that tore at my heart was the sight of educated yet jobless Baluch youngsters addicted to drugs. The landscape changed non-stop, but the story of deprivation and misery remained the same throughout the belt. NA-260 (Quetta-cum-Chagai-cum-Mastung) was considered the largest electoral constituency of Pakistan, spread over 700 kilometres and bordering Iran and Afghanistan. It was not only an administrative impossibility to govern, but had the additional challenges of stretching from a Pashtun stronghold in Quetta into a mainly Baluch belt. Cross-border smuggling and infiltration was a huge additional complication.”
― Reham Khan, Reham Khan

“OPOMENA

Čuj, reći ću ti svoju tajnu:
ne ostavljaj me nikad samu
kad neko svira.
Mogu mi se učiniti
duboke i meke
oči neke
sasvim obične.
Može mi se učiniti
da tonem u zvuke,
pa ću ruke
svakom pružiti.
Može mi se učiniti
lepo i slatko
voleti kratko
za jedan dan.
Ili mogu kom reći u tome
času čudesno sjajnu,
predragu mi tajnu
koliko te volim.
O, ne ostavljaj me nikad samu
kad neko svira.
Učiniće mi se: negde u šumi
ponovo sve moje suze teku
kroz samonikle neke česme.
Učiniće mi se: crn leptir jedan
po teškoj vodi krilom šara
što nekad neko reći mi ne sme.
Učiniće mi se: negde kroz tamu
neko peva i gorkim cvetom
krvavog srca u ranu dira.
O, ne ostavljaj me nikad samu,
nikad samu,
kad neko svira.”
― Desanka Maksimović

“Çawa bigihim te?
Ger biheşt î,
ji min re bêje,
daku dua ji hemû xwedayan bikim.

Ger dûjeh î,
ji min re bêje,
daku dinyayê bi gunehan dagirim.

Çawa bigihim te?
Ger welatekî dagirkirî yî,
ji min re bêje,
daku bo te alayekê
ji postê xwe bidirûm.

Ger wek min penaber î,
sînorekî li dor min bikêşe,
min ji xwe re bike welat.
Lê bêje: çawe bikarim bigihim te?”
― (Ebdulla peşêw)عه‌بدوڵا په‌شێو

“Bi Ser Çiyan Ketin

Heval megrî çiya herdem
Cihê xweşmêr û şêra ye
Dîwarê serxwebûna kurd
Ji laşê xurtemêra ye

Serfirazî bilind e, lê;
Bi xwîn û kotek û zor e
Bi jêrdeçûne bindestî
Berê kurdan li berjor e

Tenê serbestî eywan e
Bilind û berze bala ye
Tenê şûna serê min, te
Di jorê wê de vala ye

Di kurtan de eger razî
Tu dê xewnên bînî
Kirasê tirs û sawîran
Li xokî tim tu xemgînî

Ji doza xwe venabin
Dixwazin ta wekû saxin
Gelek şerm e ku em sax in
û dijmin hê dinav bax in.”
― Cegerxwîn

“By letting go it all gets done.”
― Lao-Tzu

“اگر شهرداری شهرم اجازه دهد
من را در پارک آزادی دفن کنید
بر سر مزارم موسیقی بنوازید
تا جایی شود که
دختران و پسرانِ عاشق
به کنار هم بیایند


*آخرین دست نوشته‌ی شیرکو بیکس”
― Sherko Bekas

“شتاب کن، مرگ از راه می‌رسد”
― Sherko Bekas

“To put up with people, to keep open house with one's heart — that is liberal, but that is merely liberal. One recognizes those hearts which are capable of noble hospitality by the many draped windows and closed
shutters, they keep their best rooms empty. Why? Because they expect guests with whom one does not "put up.”
― Friedrich Nietzsche, Twilight of the Idols

“مفت و مجانی زندگی می‌کنیم، مجانی؛
هوا مجانی، ابر مجانی؛
دره و تپه مجانی؛
باران و گِل و لای مجانی؛
بیرون اتوموبیل‌ها،
درب سینماها،
ویترین مغازه‌ها مجانی؛
اما نان و پنیر مجانی نیست
آب چشمه مجانی؛
به بهای سر، آزادی،
اسارت و بند مجانی؛
مجانی زندگی می‌کنیم، مجانی.”
― Orhan Veli Kanık

“حکومت اعدام اسلامی

نزد ما با این گونه مرگ‌ها زندگی دوباره آغاز می‌شود و بر بالای این دارهای اعدام که شما افراشته‌اید، سر ما بلندتر و درخشنده‌تر می‌شود....
از این سو تروریست‌ها، سوران مامه حمه و سردشت عثمان..... از آن سو نیز تبرهای جمهوری اسلامی....
هر دوی آنها در دو راهی مرگ و تاریکی به یکدیگر می‌رسند.....
در حقیقت ما خود زندگی هستیم و جوانان‌مان آینده‌ای بی‌پایان‌اند...
خوب به من بگویید: از شرق تا به غرب.. از بالا تا پایین این سرزمین‌ها
از قدیم‌الایام تا به امروز.. طناب‌های دار چه چیزی را توانسته‌اند در ما بکشند!؟
چه کاری توانسته‌اند با فریاد بلند مبارزه و آزادی‌مان بکنند...
طناب‌های دار توانسته‌اند شاهو را بترسانند..؟
توانسته‌اند دریاچه‌ی وان و ارومیه را خاموش کنند..؟
توانسته‌اند پیر مگرون را به زانو درآورند؟
آنچه تا به امروز طناب دار توانسته انجام بدهد
نتایج معکوس خواسته‌های عاملان آن بوده است:
کاروان‌مان طولانی تر ...و
صدایمان زلال‌تر و نیروها و ازدحاممان بزرگ‌تر شده است..!
طناب‌های دار ترسیده‌اند..... از کُرد ترسیده‌اند..
طناب‌های دار بازنده‌های همیشگی‌اند و ما هنوز هستیم..
جمهوری اعدام اسلامی ایران
پیر ِ پیر شده است و
اما نیرو و جان ما هنوز گرم و آماده است”
― Sherko Bekas

“Eleanor was right. She never looked nice. She looked like art, and art wasn't supposed to look nice; it was supposed to make you feel something.”
― Rainbow Rowell, Eleanor & Park