Podróż Quotes

“Zgłębianie indiańskiej duszy jest jak nurkowanie w kowadle.”
― Wojciech Cejrowski, Gringo wśród dzikich plemion

“„W miejscach jak ta wysepka wszyscy się w końcu do siebie upodabniają. Przybysze, wędrowcy, włóczędzy zawsze stoją wyżej, ponieważ nie powiedzieli „tak” żadnemu miejscu, a więc nie oddali się w niewolę. Domy, z których wyruszyli, ulegają chwilowemu zapomnieniu, zapadają w niebyt. Ich kraje także stają się nierealne, nie mówią o nich tutejsze gazety, nikogo nie obchodzą. Tamto życie, z którego się na jakiś czas ewakuowali, przestaje istnieć, co daje iluzję wolności. Bez miejsca i imienia, bez znajomości ich łóżek, szaf z ubraniami, ich porannego wstawania, półek z kosmetykami w łazience, słów, którymi klną, i stron w Internecie, które odwiedzają. Bo czym można jeszcze określić ludzi? – Stają się powtarzalni, wielokrotni. Im mniej jest się określonym, im mniej zależnym – tym większe złudzenie, że ma się przed sobą więcej wyborów, kręci się w głowie od możliwości samego siebie, od potencjalnych, nierozwiniętych jeszcze łańcuchów zdarzeń.
Sztuką jest odkryć i utrzymać ten stan zawieszenia, nieopowiadania się po żadnej ze stron, być jak preparat w formalinie, który tkwi w przezroczystym płynie, nie dotykając żadnej ze ścian, i obojętnie daje się oglądać, jakby go śniono. Pozwalać się śnić – po to są podróże.”
― Olga Tokarczuk, Ostatnie historie

“Moja koncepcja podróży uległa zmianie: miejsce przeznaczenia jest mniej ważne niz porzucenie dotychczasowego. Wyjazd to nie poszukiwanie, to opuszczenie wszystkiego, bliskich, sąsiadów, przyzwyczajeń, pragnień, opinii, siebie samego. Wyjazd nie ma innego celu niż oddanie się nieznanemu, nieprzewidzianemu, nieskonczonym możliwościom czy wręcz niemożliwemu. Wyjazd polega na utracie punktów odniesienia, pewności siebie, złudzenia wiedzy i na pogłębieniu w sobie gościnnego usposobienia, które pozwoli ukazać się temu, co wyjątkowe. Prawdziwy podróżnik nie ma bagażu ani celu.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“W ich oczach wyprawa ograniczała się do toru przeszków, które pokonali z nosem przyklejonym do każdej trudności, niczego wiecej. Te doświadczenia ich nie zmieniły. Na pamiątkę zabierali ze sobą zdjęcia, pęcherze i porażenie słoneczne. Pustynia połączyła w sobie warunki gwarantujące nudę: zanik życia, monotonię, biedę, ciszę. Bezwstydnie oznajmili, że są szczęśliwi z powrotu do swojego świata. Cieszyli się nie pustynią, lecz tym, że wyprawili się na nią i wrócili bez szwanku. Byli zadowoleni z siebie.”
― Éric-Emmanuel Schmitt

“Dobrze jest żyć w krainach nieoczywistych, ponieważ ich granice zawierają w sobie więcej przestrzeni, niż wskazuje geografia. To są otchłanie nieznanego, to jest nieskończona dal domysłów, uciekający horyzont wyobrażeń i fatamorgana słodkich przesądów, którym nigdy nie sprosta rzeczywistość.”
― Andrzej Stasiuk, On The Road To Babadag: Travels in the Other Europe

“Nie mam nic przeciwko centrum, ale bardziej pociągają mnie peryferie. Już teraz środek kontynentu staje się coraz bardziej zunifikowany. Metropolie przestają się różnić. Niedługo będzie je można rozpoznać tylko na podstawie szacownych i martwych zabytków. Jeśli w ogóle te zabytki da się jeszcze dostrzec spod jaskrawej powłoki współczesności: te same nazwy hotelowych sieci, te same reklamy, te same bankomaty, marki piwa, takie same parkomaty, ten sam układ półek w supermarketach oraz repertuar w kinach.
Myślę, że już niebawem będziemy podróżować na peryferie, na granice kontynentu, do krain, gdzie wysiadują stare kobiety w chustkach.”
― Andrzej Stasiuk, Nie ma ekspresów przy żółtych drogach

“Pielgrzymuję po Polsce i jest to pokuta najgorsza, jaką można komuś zadać, ale staje się zrozumiała, gdy wziąć pod uwagę, że ten, kto ją zadawał, wysłuchał wcześniej mojej spowiedzi.”
― Krzysztof Varga, Trociny