Short Piece Quotes

“It could snow
We don’t take care. The end of November came without coldness, with haunting and limp rains, pretty much leaves still laying anywhere on the sidewalks. It comes a morning with another grey, compact, closed, air changes its texture. Under the pharmacy green cross the thermometer sticks, in red, two degrees. The number, a bit blurred thins down in the space. We didn’t expect it, but it grows, far inside us, the little sentence. It comes to the lips like a forgotten song: “It could snow …” We should not dare to mention it in loud voice, it is still so much autumn, all could finish in a stupid freezing sudden shower, in a fog of boredom. But the idea of a possible snow came back, it’s what matters. No downhill in a sledge-trash-bag, no snowman, no children shouting,no pictures of landscape metamorphosis. Largely best then all that, because the essential snow is inside the unformulated. Before. Something we didn’t know we knew. Before snow, before love, the same lack, the same dimmed grey which days’ triteness creates pretending to suffocate.
We shall cross somebody:
- This time it’s almost winter!
- Yes we start to be crestfallen!
Workers hang pieces of tinsel. We didn’t say too much. Especially do not frighten away the slight shade of the idea. The red thermometer went down, one degree. It could snow.”
― Philippe Delerm, Ma grand-mère avait les mêmes: les dessous affriolants des petites phrases

“N'arrati

Kokën mu në trastë e futi,
mori dhenë... Pse o Zot,
tërë kohën jetëshkurtri
qetësinë nuk e gjen dot?

Ligja me kamxhik s'e zbuti
skllavin që endet sot e mot,
llogore nuk gjen gjëkundi
dhe mundimi s'e mund dot.”
― Petro Marko

“Kënga Labërishte

Kur ja marr o me të qarë
asaj kënge trimërishte,
them: - Eh, mbeta si i vrarë,
se dyjarja labërishte
më kujton .... O Perëndi,
nuk e them, po do ja nis
sy rrëmbushur në arrati
si bilbil i Labërisë!”
― Petro Marko

“Deri kur...

Deri kur i arratisur,
i pastrehë në mërgim,
deri kur o shpresëngrysur,
do të endesh pa drejtim?

Kthehu, lumëmadh në Atdhe,
mba në gji atë flamur
që valon i fsheht atje!...
Bëhu burrë! Po deri kur?!”
― Petro Marko

“Përmendorja e Vlorës
(Luftëtarit të Panjohur)

Trim , arbresh, ja ti si hekur
çelik më rri pa tundur!
Fsheh në sy turmën e vdekur
që nga vdekja s’është mundur!

Rri rinia e të sheh,
por mjerisht ajo s'të njeh!
Edhe pyet, o zemërftohur:
- Ç'është ky trim i panjohur?”
― Petro Marko

“Te varri i drejtësisë

Të pat rritur me pekule
drita e jetës... Po tani,
pse e vdekur ju përkule
dhunës - arit, pa stuhi?

Ja... të qan o turm' e gjallë
që të humbi. Dhe me hak
të kërkon. Si thua, vallë,
për t'u ngjallur, do shumë gjak?”
― Petro Marko