Sosyalizm Quotes

“Ya burjuva ideolojisi ya da sosyalist ideoloji. Bunun ortası yok (çünkü insanlık "üçüncü" bir ideoloji yaratmış değildir; ayrıca genel olarak sınıfsal çelişkilerle parçalanmış bir toplumda, hiçbir zaman sınıflar dışı veya sınıflar üstü bir ideoloji olamaz).

Bu nedenle, sosyalist ideolojinin her türlü küçümsenmesi, ondan her türlü uzaklaşma, burjuva ideolojisinin güçlendirilmesi anlamına gelir.”
― Vladimir Lenin, What Is to Be Done?

“Ancak kendine güveni olmayanlar, güvenilmez insanlarla bile olsa geçici ittifaklara girmekten korkar ve hiçbir politik parti bu tür ittifaklar olmadan var olamaz.”
― Vladimir Lenin, What Is to Be Done?

“Yirmi yıllık duraklama ve işsizliğin ardından, bütün İngiliz sosyalist hareketi, halk kitlelerinin arzulanabilir bulacağı bir sosyalizm versiyonu üretmekten bile acizdi. İşçi partisi ürkek bir reformizmi savunuyordu, Marksistler modern dünyaya on dokuzuncu yüzyıldan kalma gözlükleriyle bakıyorlardı. Her ikisi de, tarımı ve emperyal sorunları görmezden geliyor ve orta sınıfları karşılarına alıyordu. Sol propagandanın boğucu aptallığı, fabrika müdürlerinden pilotlara, donanma subaylarından çiftçilere, beyaz yakalılardan esnaflara ve polislere, gerekli olan insanlardan oluşan sınıfları bütünüyle korkutup kaçırmıştı. Bütün bu insanlara sosyalizmi rızklarını tehdit eden ya da kışkırtıcı, yabancı, onların vereceği isimle "Britanya karşıtı" bir şey olarak görmeleri öğretilmişti. Yalnızca orta sınıfın en yararsız kesimi olan entelektüeller harekete yöneldiler.”
― George Orwell, Why I Write

“Halkın hızlı bilinçlenmesi, örgütlenmesi için de sosyalist harekette aydınlara ihtiyaç vardır, özellikle ilk safhalarda. Bunu yapmak aydınların bir vicdan borcudur da, çünkü her okumuş kişi bu millete belirli bir paraya malolmuştur. Şu kadar yurttaşın okuma imkânını bulamaması pahasına o okuyabilmiştir.”
― Behice Boran, Türkiye ve Sosyalizm Sorunları

“In a short essay called ‘Liberating Life: Women’s Revolution’, Öcalan (2013) outlines the core tenets of his sociological/historico-philosophical writings. Öcalan’s fundamental claim is that ‘mainstream civilisation’, commences with the enslavement of ‘Woman’, through what he calls ‘Housewifisation’ (2013). As such, it is only through a ‘struggle against the foundations of this ruling system’ (2013), that not only women, but also men can achieve freedom, and slavery can be destroyed. Any liberation of life, for Öcalan, can only be achieved through a Woman’s revolution. In his own words: ‘If I am to be a freedom fighter, I cannot just ignore this: woman’s revolution is a revolution within a revolution’ (2013).



For Öcalan, the Neolithic era is crucial, as the heyday of the matricentric social order. The figure of the Woman is quite interesting, and is not just female gender, but rather a condensation of all that is ‘equal’ and ‘natural’ and ‘social’, and its true significance is seen as a mode of social governance, which is non-hierarchical, non-statist, and not premised upon accumulation (2013). This can only be fully seen, through the critique of ‘civilisation’ which is equally gendered and equated with the rise of what he calls the ‘dominant male’ and hegemonic sexuality. These forms of power as coercive are embodied in the institution of masculine civilisation. And power in the matriarchal structures are understood more as authority, they are natural/organic. What further characterised the Neolithic era is the ways through which society was based upon solidarity and sharing – no surplus in production, and a respect for nature. In such a social order, Öcalan finds through his archaeology of ‘sociality’ the traces of an ecological ontology, in which nature is ‘alive and animated’, and thus no different from the people themselves.



The ways in which Öcalan figures ‘Woman’, serves as metaphor for the Kurdish nation-as-people (not nation-state). In short, if one manages to liberate woman, from the hegemonic ‘civilisation’ of ‘the dominant male’, one manages to liberate, not only the Kurds, but the world. It is only on this basis that the conditions of possibility for a genuine global democratic confederalism, and a solution to the conflicts of the Middle East can be thinkable. Once it is thinkable, then we can imagine a freedom to organise, to be free from any conception of ownership (of property, persons, or the self), a freedom to show solidarity, to restore balance to life, nature, and other humans through ‘love’, not power.



In Rojava, The Autonomous Administration of North and East Syria, Öcalan’s political thoughts are being implemented, negotiated and practised. Such a radical experiment, which connects theory with practice has not been seen on this scale, ever before, and although the Rojava administration, the Democratic Union Party, is different from the PKK, they share the same political leader, Öcalan. Central to this experiment are commitments to feminism, ecology and justice.”
― Abdullah ocalan