Engin

“Apartmanın girişindeki lambayı sen mi kırdın Bülent?”
“Hangisini?”
“Otomatik yanan, sensörlü lamba.”
“Hayır.”
“Komşu görmüş, yalan söyleme. Süpürge sapıyla kırmışsın dün gece.”
Önüme baktım.
“Neden kırdın?”
Cevap yok.
“Hasta mısın evladım? Söyle bana, neyin var, neden kırdın lambayı, yapma böyle…”
“Kırdımsa kırdım, ne olacak! Çok mu değerliymiş?”
“Lamba senden değerli mi evladım, lambanın amına koyayım, lamba kim? Yöneticiye de dedim. Lambanızı sikeyim, kaç paraysa veririz. Sen değerlisin benim için.”
“Beni görünce yanmıyordu baba.”
“Nasıl ya?”
“Görmezden geliyordu, yanmıyordu. Kaç sefer yok saydı beni.”
“E beni görünce de yanmıyordu bazen, böyle el sallayacaksın havaya doğru, o zaman yanıyor.”
“Hadi ya! Sahiden mi?”
“Evet. Ucuzundan takmışlar. Bizimle bir alakası yok.”
Babama sarıldım yıllar sonra.”
― Emrah Serbes, Erken Kaybedenler

“I have long held the opinion that the amount of noise that anyone can bear undisturbed stands in inverse proportion to his mental capacity and therefore be regarded as a pretty fair measure of it.”
― Arthur Schopenhauer

“He seriously thought that there is less harm in killing a man than producing a child: in the first case you are relieving someone of life, not his whole life but a half or a quarter or a hundredth part of that existence that is going to finish, that would finish without you; but as for the second, he would say, are you not responsible to him for all the tears he will shed, from the cradle to the grave? Without you he would never have been born, and why is he born? For your amusement, not for his, that’s for sure; to carry your name, the name of a fool, I’ll be bound – you may as well write that name on some wall; why do you need a man to bear the burden of three or four letters?”
― Gustave Flaubert, November

“Above all, don't lie to yourself. The man who lies to himself and listens to his own lie comes to a point that he cannot distinguish the truth within him, or around him, and so loses all respect for himself and for others. And having no respect he ceases to love.”
― Fyodor Dostoevsky, The Brothers Karamazov