Lunar

“با چشمانی تنگ و صدایی آرام پرسید: «این تهدیده؟»
پاپ جا نخورد. «نه، فقط می‌خوام یادت بندازم تو قهرمان نیستی.»
برای اولین بار طی آن مکالمه، ولو با لحنی عاری از شادی، خندید. «چی‌کار می‌شه کرد؛ همه‌مون شانس قهرمان بودن گیر نمیاریم.» لب‌هایش را بر هم فشرد. اشک را پس زد و اجازه نداد صدایش بلرزد. «ولی دلیل نمی‌شه سعیمونو نکنیم.»”
― Armina Salemi, فراخوان رنگ‌ها

“-می‌دونی کی جنگو می‌بره؟
سوال پیرزن او را از جا پراند. چنان غرق افکارش بود که متوجه نشده بود در ابری از دود نشسته. سرفه‌ای کرد و کوشید پاسخ درستی بدهد. «کسی که استراتژی‌های...»
«چرنده.» خانم با حرکت دستی جمله‌اش را برید و پاسخ را خودش داد: « اونی که حروم‌زاده‌تره.»”
― Armina Salemi, فراخوان رنگ‌ها

“اجازه نمی‌داد برایش تعیین کنند چگونه باشد، کجا باشد یا چه کند. خودش برای خودش تصمیم می‌گرفت. تمام آنچه برایش می‌جنگید، نه تصمیم نهایی، که حق انتخاب بود.”
― Armina Salemi, فراخوان رنگ‌ها

“چشم‌های خاکستری زیادی در دنیا وجود دارد، ولی این آدم‎هایند که به چشم‌ها شخصیت می‌بخشند. هیچ چشمی نمی‌تواند شبیه دیگری باشد.”
― Armina Salemi, فراخوان رنگ‌ها