Lunar

“شاید حتی برنامه‌ی زیرکانه‌ی آن زن را تحسین می‌کرد. ولی، اگرچه پیش خودش هم اعتراف نمی‌کرد داشت می‌باخت و بازنده‌هاتحسین نمی‌کنند؛ فقط برنده‌ها از چنین امتیازی برخوردارند.”
― Armina Salemi, فراخوان رنگ‌ها

“-می‌دونی کی جنگو می‌بره؟
سوال پیرزن او را از جا پراند. چنان غرق افکارش بود که متوجه نشده بود در ابری از دود نشسته. سرفه‌ای کرد و کوشید پاسخ درستی بدهد. «کسی که استراتژی‌های...»
«چرنده.» خانم با حرکت دستی جمله‌اش را برید و پاسخ را خودش داد: « اونی که حروم‌زاده‌تره.»”
― Armina Salemi, فراخوان رنگ‌ها

“«این یعنی اون فقط به آدمی احتیاج داشت که به‌خاطرش عوض بشه، یکی که دوستش داشته باشه. و این همه‌ی چیزیه که آدم‌ها گاهی لازم دارن: اینکه یکی دوست‌شون داشته باشه.» لیبرا به آرامی ادامه داد: «همه‌ی آدم‌ها لازم دارن، بَکو. همه‌ی آدم‌ها رو با یه‌کم اعتماد بیشتر میشه نجات داد. می‌دونم بزرگ‌تر از اونم که... می‌دونم باید منطقی باشم، ولی هنوزم می‌گم نه! باور نمی‌کنم کسی توی این دنیا وجود داشته باشه که نشه نجاتش داد.»”
― Armina Salemi, فراخوان رنگ‌ها

“اضطراب. هیچی مثل اضطراب آدمو از پا درنمیاره. با ترس می‌تونی بجنگی؛ با وحشت می‌تونی روبه‌رو شی؛ غم رو می‌تونی هُل بدی عقب؛ ولی با یه مشت اگه و اما و نکنه چی‌کار می‌خوای بکنی؟ اضطراب سلاحِ محبوب منه.”
― Armina Salemi, فراخوان رنگ‌ها