Ayşe Yılmazer

“Nostalji, eskiye duyulan özlem, gölge hastalık. Bunun karşıtı denebilecek doğal duygu da henüz var olmayana, yani umut ve coşku dolu, imkansızlık içermeyen, yitip gidenle değil hala daha kazanılabilecek olanla ilişkilendirilen gelecek özlemi. Belki de kapıldığım nostaljinin çok güçlü olmasının nedeni ütopyaların çağımızdan silinmesidir, özlem artık ileri değil yalnızca geri yönelebildiği için tüm güçlerin orada toplanmasıdır.”
― Karl Ove Knausgård, Autumn

“Sana kırgın, sana dargın, alınmış da değilim. Bütün kahrım kendime.”
― Ahmed Arif, Leylim Leylim - Ahmed Arif'ten Leylâ Erbil'e Mektuplar 1954-1957 -ve 1977'de son bir mektup-

“Şimşekten daha güzel bulduğum pek az şey vardır ve gök gürültüsü yaşama duygusunu her zaman güçlendirir. Su ve hava, yağmur ve bulutlar ezelden beri varlar fakat yaşamın içine öyle işlemişler ki kadim doğaları ne düşüncelerimizde ne duygularımızda kendini gösterir, halbuki yalnızca arada sırada ortaya çıkan şimşek ve gök gürültüsü bunun tam tersidir, bu kısa aralıklar bizim için hem tanıdık hem yabancıdır, tıpkı kendimizin ve parçası olduğumuz bu dünyanın bize hem tanıdık hem de yabancı gelmesi gibi.”
― Karl Ove Knausgård, Autumn

“Fakat gerçeklik kavramları yükselip alçalır, alevlenip sönerken gerçekliğin kendisi yılmaz, durumu değişmez: Güneş doğudan doğar, karanlık usulca çekilir ve hava kuş sesleriyle dolarken sırtlarına güneş ışıkları binen bulutlar griden önce pembeye sonra parlak beyaza döner, daha birkaç dakika önce grimsi siyah olan gökyüzü artık mavidir ve ilk ışıklar bahçeyi aydınlatır. Gündüz olur. İnsanlar günlük işlerine girişir, dünya döndükçe gölgeler kısaldıkça kısalır ve uzadıkça uzar. Dışarıda elma ağacının altında yemek yerken hava çocuk sesleriyle, tabak çanak tıkırtısıyla, hafif esintide yaprak hışırtısıyla dolar ve konukevinin çatısının hemen üzerinde alçalırken alevli sarı rengini usulca yanan bir turuncuya terk eden güneşi kimse fark etmez.”
― Karl Ove Knausgård, Autumn