Noura

“Als ik één ding kan is het liefhebben. Dat lijkt niet veel bijzonders, maar ik ben er trots op.
Ik heb het geleerd zoals een zwerfhond leert zwemmen: omdat hij met de rest van de worp in een jutezak werd gepropt en in een snelstromende rivier is geworpen.
Die ene die het tegen alle verwachtingen in gered heeft, dat ben ik.
Met in mijn oren nog het gejank van degenen die het niet haalden, moest ik leren ergens van te houden.
Ik ben niet onder gegaan.
Ik heb de kant bereikt.
Ik heb lief.
Andere mensen dragen hun verdriet in hun hart.
Ongezien holt dat hen vanbinnen uit. Het is mijn redding geweest dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan.
”
― Arthur Japin, Een schitterend gebrek

“I am not from east or west
not up from the ground
or out of the ocean
my place is placeless
a trace of the traceless
I belong to the beloved”
― Rumi

“I didn't know until then how much i liked him. I liked the way he called me Miss Okomma. I liked they way he said it, how he didn't hesitate, didn't stumble, as though he'd practised it. I thought about it too much, about him too much; the space between each thought getting shorter and shorter until days became hours became minutes became heartbeats and then he was all I could think about.”
― Tanya Byrne, Follow Me Down

“Als iemand iets moois ziet, denkt hij dat het af is. Dat stelt hem tevreden. Hij kijkt niet verder. Hij gaat er niet mee aan de slag. Hij durft er niet aan te slijpen, zodat wij nooit zullen weten wat er allemaal nog onder de oppervlakte zit. Die hele onzichtbare rijkdom zal nooit worden aangeboord.”
― Arthur Japin, In Lucia's Eyes