Julia

“Pragnę, by się pani dowiedziała, że była ostatnim marzeniem mojej duszy. Mimo zupełnego upadku nie upadłem tak nisko, by widok pani opiekującej się ojcem i widok domu, z którego pani uczyniła taki dom, nie poruszył we mnie czegoś, co uważałem za umarłe. Od chwili, kiedy panią poznałem, dręczą mnie wyrzuty sumienia, których już wcale nie oczekiwałem. Od chwili, kiedy panią poznałem, słyszę dawne, wzywające mnie ku górze głosy, które w moim mniemaniu umilkły na zawsze. Do głowy zaczęły mi przychodzić myśli, aby odrodzić się, rozpocząć od nowa, zrzucić z ramion brzemię namiętności i grzechu. Naturalnie to tylko marzenia senne, co przemijają i śpiocha zostawiają na miejscu, gdzie leży. Gorąco jednak pragnę, by dowiedziała się pani, że była natchnieniem takich marzeń”
― Charles Dickens, A Tale of Two Cities

“The other words Tate didn't say were his feelings for her that seemed tangled up between the sweet love for a lost sister and the fiery love for a girl. He couldn't come close to sorting it out humself, but he'd never been hit by a stronger wave. A power of emotions as painful as pleasurable.”
― Delia Owens, Where the Crawdads Sing

“- Am I your girlfriend now? [...]
- Do you want to be?
- Yes.
- You might be too young. [...]
- But I know feathers. I bet the other girls don't know feathers.
- All right, then.”
― Delia Owens, Where the Crawdads Sing

“A przecież pragnąłem gorąco i nadal pragnę, aby pani zrozumiała, że mnie, garstkę popiołów, rozpłomieniła ogniem, chociaż to ogień podobny do mnie całego: ogień, co nie rozświetla niczego, nie rozgrzewa, lecz tylko płonie bezużytecznym blaskiem sam dla siebie.”
― Charles Dickens, A Tale of Two Cities