Julia

“Pragnę, by się pani dowiedziała, że była ostatnim marzeniem mojej duszy. Mimo zupełnego upadku nie upadłem tak nisko, by widok pani opiekującej się ojcem i widok domu, z którego pani uczyniła taki dom, nie poruszył we mnie czegoś, co uważałem za umarłe. Od chwili, kiedy panią poznałem, dręczą mnie wyrzuty sumienia, których już wcale nie oczekiwałem. Od chwili, kiedy panią poznałem, słyszę dawne, wzywające mnie ku górze głosy, które w moim mniemaniu umilkły na zawsze. Do głowy zaczęły mi przychodzić myśli, aby odrodzić się, rozpocząć od nowa, zrzucić z ramion brzemię namiętności i grzechu. Naturalnie to tylko marzenia senne, co przemijają i śpiocha zostawiają na miejscu, gdzie leży. Gorąco jednak pragnę, by dowiedziała się pani, że była natchnieniem takich marzeń”
― Charles Dickens, A Tale of Two Cities

“A jednak byłem na tyle słaby i jestem na tyle słaby, by pragnąć, aby pani dowiedziała się, jaką władzę ma pani nade mną, że z garstki popiołu, którą jestem, zmieniam się w płomień.”
― Charles Dickens, A Tale of Two Cities

“Nie tylko lubiła go spotykać, ale szukała i u niego oznak wrażenia, jakie ze swej strony wywierała na nim. Pragnęła mu się podobać, nie tylko przez to, co mówiła, ale całą swą osobą. Dla niego zajmowała się teraz więcej niż kiedykolwiek, swą toaletą; przyłapywała się na marzeniach o tym, co by się stało, gdyby ona nie była zamężna, a on był wolny.”
― Lew Tołstoj, Anna Karenina

“- Am I your girlfriend now? [...]
- Do you want to be?
- Yes.
- You might be too young. [...]
- But I know feathers. I bet the other girls don't know feathers.
- All right, then.”
― Delia Owens, Where the Crawdads Sing