Eline Timmer

“Ik ben trots op pap en mam. Zij zetten tenminste die stap. Het kiezen voor onzekerheid met de hoop op een betere toekomst, in plaats van het vast blijven zitten in een zekerheid die niet gaat veranderen. Door die beslissing hebben we tenminste nog een kans.”
― Iris de With, Maar je lacht toch nog?

“Maar eindelijk heb ik het gevoel dat ik er echt wat aan kan doen. Dat er verandering komt. Dat ik mezelf durf te vinden en daarmee ook meer wil laten zien. Langzaam en misschien veel te stug, maar toch met gezonde angst stappen zetten. Dit leven door. Dit leven weer leren leven. Liefde vinden en het geven. En hopelijk rivieren met tranen laten stromen.”
― Jeroen van Steijn, Zacht als bladgoud

“Waar ze de tijd vandaan haalt om nog te studeren en te lezen en te glimlachen weet ik ook niet.”
― Audrey Adelin, Kleine gelukjes: Studeren is de beste tijd van je leven… [Toch?]

“Ik ben tien en als ik in de spiegel naar mezelf kijk, plaats ik mijn lichaam op de lichamen van andere meisjes, die beter geslaagd zijn, ik stippel hun omtrek uit op mijn lichaam, een patroontekening van wat ik zou moeten snijden om al het teveel van mezelf af te halen, plakje na plakje, tot enkel de juiste vorm overblijft; de botten en spieren, de schouders, het hart, de gedachten.”
― Lize Spit, Autobiografie van mijn lichaam