Yves Pepermans

“The true opposite of depression is neither gaiety nor absence of pain, but vitality—the freedom to experience spontaneous feelings. It is part of the kaleidoscope of life that these feelings are not only happy, beautiful, or good but can reflect the entire range of human experience, including envy, jealousy, rage, disgust, greed, despair, and grief. But this freedom cannot be achieved if its childhood roots are cut off. Our access to the true self is possible only when we no longer have to be afraid of the intense emotional world of early childhood. Once we have experienced and become familiar with this world, it is no longer strange and threatening.”
― Alice Miller, The Drama of the Gifted Child: The Search for the True Self

“Er kwam orde, de stukjes vielen weer op hun plaats, niet omdat ik eindelijk gebukt had om de puzzelstukjes die over de rand van de tafel waren gevallen op te rapen, maar meer omdat il al wekenlang bezig was het op te geven, de machteloze pogingen op te geven om mezelf te repareren, zonder handleiding bouten weer vast te schroeven , mezelf te lijmen en de kapotte stukjes weer op hun plek te leggen, ik had er weken voor nodig gehad, op mijn rug in mijn bed, had s nachts voor het open raam gezeten en langzaam maar zeker nieuwe stukjes neergelegd, hele puzzels , ik had het uiteindelijk helemaal opgegeven en pas nu, hier precies hier, begon het de goede kant op te gaan, begon ik met nieuwe stukjes te puzzelen, en die zagen er beter uit dan de vorige.”
― Johan Harstad, Buzz Aldrin, waar ben je gebleven?

“Waarom moet ieder mens geschokt en geslingerd worden tussen een wereld hier, een wereld van zavel en cement, bloed, zenuwen, telefoonpalen en zonde, mensen die geboren worden en mensen die sterven, en een andere wereld die in onze gedachten spookt zonder te weten of zoiets bestaat, bestaan heeft of ooit zal komen?”
― Louis Paul Boon, De voorstad groeit

“Slowly I married her. Slowly and bitterly married her love / married her body in boredom and joy. Slowly I came to her bed and came to her table in hunger and habit came to be fed. Slowly I married her sanctioned by none with nobody's name / amid general warnings / amid general scorn. Came to her fragrance by nostrils wide. Came to her greed with seed for a child. Years in the coming and years in retreat / slowly I married her / slowly I kneeled and now we are wounded so deep and so well that no one can hurt us except Death itself.”
― Leonard Cohen, Death of a Lady's Man