Esma

“Geçen yıllar: Yazar olmak, olabilmek için çırpınmıştım; çırpındığım günler geçti. İnsanlara söyleyebileceğim ülküler olduğuna inanıyordum.
Sona doğru, söyledim, her şey sona doğru.”
― Selim İleri, C.S.

“Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım”
― Oğuz Atay , Tutunamayanlar

“siz neyseniz
başınızdakiler de o
demiş bir büyük adam,
belki hatırlarsınız siz neyseniz
basında o
basın sizin aynanız”
― Haldun Taner, Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım

“Bir sanatçı için en uygun yönetim şekli, var olmayan iktidardır. Kendisi ve eseri üzerindeki her türlü otorite gülünçtür.
...
Üç çeşit despot vardır. Beden üzerinde baskı kuranlar. Ruh üzerinde baskı kuranlar. Ve hem ruh hem beden üzerinde baskı kuran despotlar. İlkini Prens diye anarız. İkincisi Papa'dır. Üçüncüsü ise toplum, yani Halk'tır.
...
Halk söz konusu olduğunda durum nedir? Belki de halktan ve onun otoritesinden yeterince konuştuk. Onların otoritesi kör, sağır, kötücül, anlamsız, trajik, komik, ciddi ve belirsiz olabilir. Bu nedenle sanatçının halk arasında yaşaması imkansızdır. Tüm despotlar rüşvet verir. Halk ise hem rüşvet verir hem de gaddarlık eder. Onlara, otorite uygulayabileceklerini kim söylemiş? (...) Prensin asasını ele geçirmeye yeltendiler. İyi de o asayı nasıl kullanabilirler ki? Papanın tacını kuşandılar. Bu yükü nasıl taşıyabilirler? Tıpkı kalbi kırık paylaço gibiler.”
― Oscar Wilde