Ayko Schoe

“Ja, soms groeit er een boom in de woestijn. Gelukkig maar. Maar dat wil niet zeggen dat al die andere zaadjes lui zijn of niet genoeg wilskracht hebben. Zij missen gewoon de omgeving om uit te groeien tot een mooie boom. Een boom waar we nochtans allemaal de vruchten van zouden kunnen plukken.”
― Noël Slangen, Het DNA van kinderarmoede: Wat is het en wat de je eraan?

“tweehonderdtachtig tekens kunnen al volstaan voor een nieuwe episode vol ellende, die vaak niet verder komt dan vetzucht, jeugdbrand of vermeende boulimia nervosa. Niets is de afgelopen twintig jaar zo aan inflatie onderhevig gebleken als het menselijk drama. Door de werking van het internet is betekenisliteratuur een pandemie geworden en het enige wat erbij heeft ingeschoten, is de literatuur zelf. De boodschap werd definitief belangrijker dan de vorm, correct spellen werd verdacht, bronnen checken is passé en klagen werd een statussymbool. Krokodillentranen gelden als betaalmiddel en leef werd een wedstrijd om vluchtig medeleven, tegen alle medebloggers op. De divan van de zielenknijper - ooit intiem, geheimzinnig en duur - is zowel gratis als gratuit geworden, en bovendien onvoorstelbaar groot. Een massale, digitale, openbare biechtmatras. Ze strekt zich uit over de hele planeet en wordt behalve tiktokkers ook beslapen door influencers, popsterren, platte populisten, nog plattere populisten, Rik Torfs en nog muffere trollen.”
― Tom Lanoye, Woke is het nieuwe Marrakech-pact