Bessy

“Το κορμι μου ξεχειλισε και παλι απο συναισθηματα, μονο που αυτη τη φορα δεν ηταν ουτε απο θυμο ουτε απο οργη. Πλυμμηριζα ολοκληρη απο μια ζεστασια τοσο υπεροχη που εκανε τη καρδια μου να σκιρτησει. Περασα τα χερια μου γυρω απο το λαιμο του και τα χειλη μας ενωθηκαν. Το φιλι μας ηταν αγνο, αγαπησιαρικο, γλυκο και μακαριο. Δεν ειχε τιποτα το απελπισμενο ή το σκοτεινο. Σιγα σιγα ομως εγινε πιο εντονο. Η αγαπη υπηρχε ακομη, αλλα οσο φιλιομασταν τοσο μας κυριευε κατι λυσσαλεο, πανισχυρο. Η σπιθα που ειχε αναψει μεταξυ μας οσο προσπαθουσα να αντισταθω και να τον απομακρυνω προηγουμενως μας περιτυλιγε και παλι.
Γραπωθηκα πανω του. Το ενα μου χερι παρεμεινε κολλημενο στο λαιμο του και με το αλλο επιασα τη πλατη του με τοση δυναμη που τα νυχια μου σχεδον βυθιστηκαν στη σαρκα του. Με ξαπλωσε και παλι στο κρεβατι. Τα χερια του ηταν ακουμπισμενα στη μεση μου. Σε λιγο το ενα απο αυτα γλιστρησε στο πισω μερος του γοφου μου ανασηκωνοντας τον τοσο που το ποδι μου σχεδον τον τυλιξε.
Και οι δυο μας τραβηχτηκαμε λιγακι. Κι ομως ακομη ημασταν τοσο μα τοσο κοντα. Ολος ο κοσμος εμοιαζε μια στιγμη. Εκεινη η στιγμη που ζουσαμε.
Τα χειλη μου ακουμπησαν και παλι τα δικα του και αυτη τη φορα ηξερα πως δεν θα υπηρχε επιστροφη. Κανενας τοιχος δεν υψωνοταν πια αναμεσα μας. Τα σωματα μας αγκαλιασαν το ενα το αλλο.
Κοιταξα βαθια μεσα στα ματια του και καταλαβα οτι με αγαπουσε περισσοτερο απ'οτιδηποτε στον κοσμο. Οτι εγω ημουν η σωτηρια του, οπως κι εκεινος η δικη μου.
Και, Θεε μου, ποσο τον αγαπουσα. Τοσο πολυ που με πονουσε. Τα σωματα μας ειχαν γινει ενα κι εκεινη τη στιγμη καταλαβα πως ετσι ηθελα να παραμεινουν για παντα. Δεν ηθελα ποτε μου να ζησω μακρια του.
Ακουμπησα το κεφαλι μου στο στηθος του Ντιμιτρι, απολαμβανοντας τη ζεστασια του. Με φιλησε στο μετωπο και περασε το χερι του μεσα απ' τα μαλλια μου.
<<Ροζα, σ'αγαπω>>. Με ξανα φιλησε. <<Θα ειμαι παντοτε διπλα σου. Δεν θα αφησω τιποτα να σου συμβει>>.
<<Ουτε κι εγω θα αφησω να σου συμβει τιποτα>> του υποσχεθηκα. <<Σ'αγαπαω>>. Με φιλησε ξανα, χωρις να μ'αφησει να μιλησω αλλο.
Μειναμε ξαπλωμενοι για λιγο. Ο ενας στην αγκαλια του αλλου, χωρις να πολυμιλαμε. Θα'θελα αυτη η στιγμη να διαρκεσει για παντα.”
― Richelle Mead

“<<Ροουζ>> ειπε ο Ντιμιτρι. Προφερε το ονομα μου με τετοια ισχυ, με τοσο συναισθημα...Ειχε απολυτη πιστη σ'εμενα, στις δυναμεις και στη καλοσυνη μου. Και ειχε τετοια δυναμη μεσα του. Δεν φοβοταν να τη μοιραστει μαζι μου αν τη χρειαζομουν. Μεταξυ μας υπηρχε μονο αγαπη. Κανεις μας δεν ηταν τελειος, αλλα δεν ειχε σημασια.
Το χερι του ακουμπησε την ακρη του προσωπου μου. Ενιωσα απαλα τα δαχτυλα του στο μαγουλο μου. <<Ροουζ>> αναστεναξε. <<Εισαι καλα;>>
Καταπια κι αλλα δακρυα. <<Ν...νομιζω πως ναι. Τουλαχιστον για την ωρα>>.
<<Παει. Τελειωσε>> ειπε. Με ακουμπουσε ακομη. Εβγαζε στοργικα τα μαλλια μου απο το προσωπο μου. <<Τελος. Ολα ειναι μια χαρα>>.
Εγνεψα οχι. <<Κανεις λαθος...>> [...]
<<Οχι>> με διεκοψε απαλα ο Ντιμιτρι. Εφερε το προσωπο του πιο κοντα στο δικο μου. Τα μετωπα μας σχεδον ακουμπουσαν το ενα το αλλο. <<Δεν προκειται να σου συμβει. Εσυ εισαι δυνατη. Θα το αντιμετωπισεις οπως και αυτη τη φορα>>.
<<Μα τωρα το αντιμετωπισα γιατι βρεθηκες εσυ μπροστα μου>>. Με αγκαλιασε. Το προσωπο μου βυθιστηκε στο στηθος του. <<Δεν θα μπορεσω μονη μου>> ψιθυρισα.
<<Θα μπορεσεις>> ειπε. Η φωνη του ετρεμε. <<Εισαι δυνατη...πολυ δυνατη...Γι'αυτο και σ'αγαπω τοσο>>.
Ο Ντιμιτρι απομακρυνθηκε για να μπορεσει να με κοιταξει στα ματια. Εκλεισε το προσωπο μου στις χουφτες του. <<Δεν εισαι και δεν θα γινεις>> μου ειπε. <<Δεν θα σ'αφησω εγω, οτι και να γινει δεν προκειται να σ'αφησω>>.”
― Richelle Mead

“Κι ομως, δεν μπορουσα να κανω βημα. Το βλεμμα μου ηταν καρφωμενο στη σπηλια, εκει που βρισκοταν ο Ντιμιτρι, η ψυχη μου. Δεν γινοταν να πεθανει. Αν πεθαινε, θα πεθαινα μαζι του.
-Θυμηθηκα τον Ντιμιτρι που μου ελεγε οτι προτιμουσε να πεθανει παρα να με δει νεκρη.
Ετρεξα, μαζι με τα δακρυα που ετρεχαν στο προσωπο μου.”
― Richelle Mead

“Ποτε μου δεν θα αγαπουσα κανεναν οπως ειχα αγαπησει τον Ντιμιτρι, η καρδια μου ειχε σπασει σε χιλια κομματια και ο Ντιμιτρι ειχε παρει ενα κομματι της ψυχης μου.”
― Richelle Mead