Maria

“I had greeted the revolt as a musical ear recognizes a right note.”
― Jean Genet, Prisoner of Love

“Ο αέρας είχε πέσει λίγο, κι επειδή ξεπρόβαλε ένα κομμάτι του έναστρου ουρανού, έκανα τη σκέψη πως, μια κι ο θάνατος ήταν η μόνη διέξοδος στη στύση μου, αν η Σιμόν κι εγώ σκοτωνόμασταν, τη θέση του σύμπαντος του δικού μας προσωπικού οράματος, που εμείς δεν μπορούσαμε να τ' αντέξουμε, θα την έπαιρναν αναγκαστικά τα καθαρά άστρα που δεν έχουν καμιά σχέση με τα εξωτερικά βλέμματα και που θα πραγματοποιούσαν εν ψυχρώ, χωρίς τις καθυστερήσεις και τις υπεκφυγές των ανθρώπων, αυτό που εμένα μου φαίνεται πως είναι η κατάληξη των σεξουαλικών μου καταχρήσεων, δηλαδή μια πυράκτωση γεωμετρική (που, εκτός των άλλων, είναι και σημείο σύμπτωσης της ζωής και του θανάτου, του είναι και του μηδενός) κι απόλυτα αστραποβόλα.”
― Georges Bataille, Story of the Eye

“Even now - they'll never grow up - Japanese potters still play with accidents. Whether it arises from the clay, the wheel, the kiln or the glaze, they watch out for any irregularity and sometimes even emphasize it. In any case they use it as a starting point for a new adventure. The shape and colour may be perfectly classical, but spoiled by a scratch or being under- or over-fired. So they pursue and develop the flaw, struggling fiercely, lovingly with and against it until it becomes deliberate, an expression of themselves. If they succeed they're overjoyed: the result is modern. Never Tunisian. But not many Swiss bankers take up with Japanese potters.”
― Jean Genet, Prisoner of Love

“By the light of your premise, theme or subject precedes form. But as you make some progress with the writing, you'll see how the expression enriches, or reciprocally creates, the subject, until in the end it becomes impossible to separate them.”
― Ernesto Sábato, Abaddón el Exterminador