Mohammad Salikandi

“Ugh! How many stories about love, copulation, marriage and death already exist, not one of which tells the truth! How sick I am of well-constructed plots and brilliant writing!”
― Sadegh Hedayat, The Blind Owl

“The voyage from San Francisco to Hawaii had been the most terrifying experience Greer and Cameron had ever gone through, even more terrible than the time they shot a deputy sheriff in Idaho ten times and he wouldn't die and Greer finally
had to say to the deputy sheriff,
"Please die because we don't want to
shoot you again".

And the deputy sheriff had said, "Ok, I'll die, but don't shoot me again".

"We won't shoot you again", Cameron had said.

"Ok, I'm dead", and he was.”
― Richard Brautigan, The Hawkline Monster

“بلایی عزیز. چیزی رنج آور که نمی توان عزیزش نداشت. که ندیده نمی توانش گرفت. زخمی اگر بر قلب بنشیند؛ تو، نه می توانی زخم را از قلبت وابکنی، و نه می توانی قلبت را دور بیاندازی. زخم تکه ای از قلب توست. زخم اگر نباشد، قلیت هم نیست. زخم اگر نخواهی باشد، قلبت را باید بتوانی دور بیاندازی. قلبت را چگونه دور می اندازی؟ زخم و قلبت یکی هستند”
― Mahmoud Dowlatabadi, جای خالی سلوچ

“آیا مقصودم نوشتن وصیت نامه است ؟ هرگز. چون نه مال دارم که دیوان بخورد و نه دین دارم که شیطان ببرد، و ان گهی چه چیزی روی زمین می تواند برایم کوچک ترین ارزش را داشته باشد. آنچه زنده گی بوده است از دست داده ام، گذاشتم و خواستم از دستم برود و بعد از آن که من رفتم ، بدرک ، می خواهد کسی کاغذ پاره های مرا بخواند، می خواهد هفتاد سال سیاه هم نخواند. من فقط برای این احتیاج نوشتم که عجالتاً برایم ضروری شده است، می نویسم؛ من محتاجم، بیش از پیش محتاجم که افکار خودم را به موجود خیالی خودم، به سایۀ خودم ارتباط بدهم. این سایه ی شومی که جلو روشنایی پیه سوز روی دیوار خم شده و مثل این است آنچه می نویسم به دقت می خواند و می بلعد. این سایه حتماً بهتر از من می فهمد! فقط با سایه ی خودم خوب می توانم حرف بزنم، اوست که مرا وادار به حرف زدن می کند، فقط او میتواند مرا بشناسد، او حتماً می فهمد ... می خواهم عصاره، نه شراب تلخ زنده گی خودم را چکه چکه در گلوی خشک سایه ام چکانیده به او بگویم «این زنده گی من است!»”
― صادق هدایت