nil

“dışarısı çirkinleştikçe, bir kaplumbağa gibi kapanmıştım sert kabuklu kendime. ağırdı kendim, ezilmiştim. ne kimseyi içeri almış, ne de dışarı çıkabilmiştim. mahpus kalmıştım adına emniyet dediğim o müemmen sürgüne. kendi kendime. dünyaya karşı uyuşmuştum böyle böyle.”
― Nermin Yıldırım, Dokunmadan

“çünkü bazı sızılar bir defa başladı mı artık geçmiyor. bazı yaralar hiç kapanmıyor. bazı eller bazı saçları okşamayınca, bu minicik, aptal, önemsiz şey yaşanmayınca, bazı hayatlar geri dö­nüşsüz biçimde tarumar oluyor. belki siz bunu bilmiyorsunuz. umarım hiç öğrenmezsiniz. bazı durumlarda sadece bilmeyen­ler yaşamayı beceriyor. hayatta kalmakla yaşamayı becermek aynı şey değil.”
― Nermin Yıldırım, Dokunmadan

“insan bir deniz fenerine bakınca ağlamak ister mi? ne saçmalık!”
― Nermin Yıldırım, Ev

“Bir insana çabalamanın hiçbir anlamı kalmadığını ve her şeyin bittiğini söylemek insani değil.”
― Georgi Gospodinov, Death and the Gardener