nil

“Dünyadaki bütün oksijen bir anda bitmiş gibi hissettiğin oluyor mu bazen senin de? Panik atak diyorlar ama tam öy­ le değil bence. Aşırı yüklenmeden dolayı kilitlenmek. Bey­ nimiz, o bedenin kullanıcısı olan bize, "Hoop birader, yavaş ol! Böyle devam edersen sistem çökecek, yakacaksın hepi­ mizi, rica ederim bir kendine gel" demeye çalışıyor. İşte öyle anlarda kendini kapatıp açmayı bir başarırsan gerisi ken­ diliğinden halloluyor Osman.”
― Aylin Balboa, Bu Hikâye Senden Uzun Osman

“Bu ara sık sık o yalnız balinayı düşünüyorum. Hani diğer tüm balinalardan farklı frekansta bir ses çıkardığı için hiçbi­ri tarafından duyulmayan, yıllardır okyanusta tek başına do­laşan o kimsesiz balinayı. Herkes aynı şarkıyı söylemek zo­runda değil ki. Bunun bedelinin bu kadar ağır olmasına çok kızıyorum. O balinaya büyük bir şefkat duyuyorum, ben ay­rılmak istiyorum Osman.”
― Aylin Balboa, Bu Hikâye Senden Uzun Osman

“Bir hayattan daha sağ kurtulmuş gibi hissediyorum ken­ dimi. Bernhard, yine Kiler'de şöyle bir şey de söylüyor: "Ge­ leceğim olmadığına dair önceki inancım yok olmuştu, artık geleceğim olabileceğine inanmıştım ve aniden her şey ben­ de hayranlık uyandırmaya başlamıştı ki çok uzun zaman ön­ ce kaybolup gitmiş bir duyguydu bu. Eskiden çoğu kez yaptığım gibi, kendimi bir geleceğim olacağına ikna etmem ge­ rekmiyordu artık, bir geleceğim vardı. Yaşamıma yeniden kavuşmuştum ve onu yeniden avuçlarımın içine almıştım." Ben de tam böyleyim şimdi işte. Yine hayatımı kurtardım, ben olmasam ayvayı yemiştim cidden. Ben bu kendimin hakkını nasıl öderim hiç bilmiyorum Osman.”
― Aylin Balboa, Bu Hikâye Senden Uzun Osman

“Unutmak da tuhaf mesele. Hayatta kalabilmek için birçok şeyi unutmak zorundayız. Geçtiğimiz kış, çok korkunç diş ağnsı çektim mesela. Şimdi düşününce nasıl şiddetli ağrıdı­ ğını hatırlıyorum ama o ağrının nasıl bir şey olduğunu ha­ tırlayamıyorum. Örneği fiziksel bir ağrıdan versem de söy­ lemeye çalıştığım şeyi anladığım tahmin ediyorum. Herhan­ gi bir konuda, her hatırlamada aynı ağrıları çekiyor olsak ya­ şamak dayanılmaz olurdu. Düzeneğimizin bizi koruyan ve kollayan bu şefkatli numarasına bayılıyorum. Yalnız ben bu unutma işinde biraz fazla ileri gitmişim, beynimi unutmak için o kadar acımasızca eğitmişim ki, artık lazım gelen şeyleri de hatırlayamıyorum. Geçmiş bulanık bir nehir gibi içimden akıp gitmiş... Altında kaldığım taşların ağırlığım biliyorum da mevzu tam olarak neydi bir türlü çıkaramıyorum Osman.”
― Aylin Balboa, Bu Hikâye Senden Uzun Osman