HUBSON2912

“- Idź popatrzeć na róże. Pojmiesz, że twoja Róża jest jedyna na świecie. Przyjdziesz pożegnać się ze mną, a ja dam ci w prezencie pewien sekret.
Mały Książę poszedł popatrzeć ponownie na róże.
- Nie przypominacie w ogóle mojej Róży. Jeszcze nie stałyście się niczym. Nikt was nie oswoił i wy nikogo nie oswoiłyście. Mój Lis był taki jak wy. Był sobie zwykłym lisem, podobnym do stu tysięcy innych, ale zaprzyjaźniłem się z nim i teraz jest jedyny na świecie.
Róże mocno się zawstydziły.
- Jesteście piękne, lecz puste - dodał jeszcze. - Nie można dla was umrzeć. Oczywiście jakiś zwykły przechodzień mógłby pomyśleć, że moja Róża jest do was podobna. Ale jedynie ona jest ważniejsza od was wszystkich, ponieważ to ją podlewałem. To ją właśnie włożyłem pod klosz. Ją ochraniałem parawanem. To dla niej zabijałem gąsienice (prócz dwóch czy trzech hodowanych na motyle). To jej narzekań i przechwałek słuchałem, a czasami milczałem w jej towarzystwie. Bo to moja Róża.
I powrócił do Lisa.
- Żegnaj - powiedział.
- Żegnaj - powiedział Lis. - Oto mój sekret. Jedynie sercem można wszystko jasno poznać. To co najważniejsze skrywa się przed wzrokiem.
- To co najważniejsze skrywa się przed wzrokiem - powtórzył Mały Książę z zamiarem zapamiętania.
- To czas, jaki poświęciłeś twojej Róży, czyni ją tak ważną.
- To czas, jaki poświęciłem mojej Róży - powtórzył Mały Książę z zamiarem zapamiętania.
- Ludzie zapomnieli o tej prawdzie - rzekł Lis. - Ale ty tego nie rób. Już zawsze będziesz odpowiedzialny za to, co oswoiłeś. Jesteś odpowiedzialny za swoją Różę.
- Jestem odpowiedzialny za moją Różę - powtórzył Mały Książę z zamiarem zapamiętania.”
― Antoine de Saint-Exupéry, The Little Prince

“Dziwne też było zachowanie kotki. Wkrótce dało się zauważyć, że ilekroć mogłaby się na coś przydać, przepadała jak kamień w wodę. Bezustannie znikała na całe godziny i jak gdyby nigdy nic zjawiała się w porze posiłku albo wieczorem po fajrancie. Zawsze jednak miała doskonałe usprawiedliwienie i mruczała tak czule, że nie sposób było wątpić w szczerość jej intencji.”
― George Orwell, Animal Farm

“Są w niej te śmieszne, zwariowane scenki, no i historia o policjancie z drogówki, który zakochuje się w fantastycznej dziewczynie, co to zawsze przekracza dozwoloną prędkość. Tylko że facet żonaty, więc nie może się z nią ożenić ani nic z tych rzeczy. Potem ta dziewczyna ginie w wypadku, bo oczywiście za dużo gazuje.”
― J.D. Salinger, The Catcher in the Rye

“- Ty ciemniaczko, ty niewiarygodna ciemniaczko. Nigdy nie słyszałaś o innym sposobie uprawiania miłości, o wiele bardziej starożytnym, bardziej cywilizowanym? Naprawdę jesteś taka niewinna?
- Ach, to - powiedziała.
- Ach, to - powtórzył, przedrzeźniając ją. - Przyzwoite dziewczyny tego nie robią, męscy mężczyźni tego nie robią. Nawet w 1948 roku. Otóż, dziecinko, mogę cię zaprowadzić tutaj, w Las Vegas, do domu pewnej starszej pani, która była najmłodszą szefową najpopularniejszego burdelu w epoce Dzikiego Zachodu, bodajże w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Lubi opowiadać o tych dawnych czasach. I wiesz, co mi mówiła? Że wszyscy ci rewolwerowcy, ci męscy, twardzi, strzelający bez pudła kowboje, zawsze prosili dziewczęta o "francuskiego", o to, co my, doktorzy, nazywamy stosunkiem oralno-genitalnym, a co ty nazywasz "ach, to". Przyszło ci kiedyś do głowy zrobić "ach, to" z twoim umiłowanym Sonnym?”
― Mario Puzo, Ojciec Chrzestny. Trylogia