Kevser Arslan

“Yolumu yitirmişliğim bir tür sinir bozukluğu, yalnızlığın sonucu olabilir. Atina'da olsaydım, hatta bir yerde saklansaydım ya da direnişçilerle birlikte dağda bulunsaydım, aynı şekilde mi davranacaktım? Ya da bu tuhaf ev havası mı buna neden oluyor? Dünyayı yerle bir eden fırtınada kazaya uğrayan ve felaketin, birbirine yaklaştıracağı yerde uzaklaştırdığı insanlar. Herkes kendini kemiren hastalıktan daha beterini ötekinden kapmaktan korkuyor sanırsınız. Tek bir koridor, koridorun iki yanına sıralanmış odalar, tek kanatlı kapılar; açıldığında karşı komşu içeriyi olduğu gibi görebilir. Şimdi, havalar ısındığından kapılar çoğu kez açılıyor. Bununla birlikte hepsi kendi yalnızlığına sarılmış olarak yaşıyor.”
― Stratis Tsirkas, Η λέσχη