Kevser Arslan

“... Önce ben, mutlu değilim. İş burada. Ben varım ya, ben, kendim, ben, mutlu değilim. Ben yaşamıyorum, yaşamıyorum. Soluk alamıyorum. Önemli olan bu. En önemlisi bu. Mutlu değilim. Güçsüzüm...”
― Nezihe Meriç, Toplu Öyküleri I

“Yine bir gün Aliye: 'Bu dünya piçlerle dolu' diyordu. 'Örneğin ben piçin âlâsıyım. Benim babam pis, adi, sarhoş herifin biri. Annem de eh, sıradan bir kadın. Birbirini düşünmeden, arzu etmeden, rastgele birleşmiş iki insan. Nikah ne demek? Ne idüğü belirsiz bir herif, yani imam; üç beş kişiden amin amin ve peydahlanan ben. Ama düşünün, birbirini arayıp bulan, isteyen iki ruh, iki vücut birleşirse... O zaman kağıtlar imzalar bir yana, doğan çocuk piç değildir. Kesinlikle! Sahici insan odur işte...”
― Nezihe Meriç, Toplu Öyküleri I

“Bir insan, yaşamını tüm ruhuyla soylu, dürüst bir düşünceye adayıp yalnızca onun için soluk alabilir ama kendini yine de tatlı umutlarla aldatabilir. İçinin derinlerinde bir yerde bir başkası durmadan düşler kurar, tasarılar yapar, kendi ikizinden, ideolog olan ikizinden neredeyse gizli olarak mutluluk ve mutsuzluk düşleri yaşar.”
― Stratis Tsirkas, Η λέσχη

“Kaba saba bir adamla asla tartışmaya girişmeyin. Onun kullandığı silahlar yalnızca kötü niyet ve hakarettir.”
― Stratis Tsirkas, Η λέσχη