Mert Şenyuva

“ben bu satırların altındayım sevgili okur. şu an kafamı kaldırmış sana bakıyorum. seni görebiliyorum. senin hissettiklerini hissedebiliyorum. senin de beni gördüğünü, neler hissettiğimi bildiğini biliyorum. o kadar yalnızdım ki, gidecek hiçbir yerim yoktu benim. bu yüzden bu kitabın içindeyim. öyle bir yere gelmiştim ki yazmaktan başka çarem kalmamıştı.”
― Sinan Sülün, Karahindiba

“İçkisi, sigarası gibi arkadaşı da yoktu. Bekardı. Şimdiye kadar hiç sevgilisi olmamıştı. Çok konuşmazdı. Çekingen ve sıradandı. ” Daha önce sizinle karşılaştık mı?” ya da “Bizim Mehmet’e ne kadar benziyorsunuz,” denilen insanlar gibi herkese benzeyen, toplu resimlerde “İşte şu ortadaki esmer” diye gösterilirken, “Hangi esmer?” diye sorulan, dar bir yolda karşı karşıya kalındığında ilk kendisinin çekilip yol vereceği bilinen, markette alışveriş yaparken insanların yanına gelip ”Salçalar hangi reyonda?” diye sorduğu, isminin sonuna asla ‘Bey’ alamayacak olan, yeni bir yere taşındıktan ancak altı ay sonra komşuları tarafından fark edilen bir tipti.”
― Sinan Sülün, Karahindiba

“İnsanın başkalarına söylemek istedikleri kendi duymak istedikleridir.Yazdıkları,okumak istedikleridir.Sevmesi sevilmeyi istediği biçimdedir.”
― Tezer Özlü, Kalanlar

“The reasonable man adapts himself to the world: the unreasonable one persists in trying to adapt the world to himself. Therefore all progress depends on the unreasonable man.”
― George Bernard Shaw, Man and Superman