marijke

“He seemed to think Marianne had access to a range of different identities, between which she slipped effortlessly. This surprised her, because she usually felt confined inside one single personality, which was always the same regardless of what she said or did or said. She had tried to be different in the past, as a kind of experiment, but it had never worked. If she was different with Connel, the difference was not happening inside herself, in her personhood, but between them, in the dynamic.”
― Sally Rooney, Normal People

“Hoe leg je uit wat weerloosheid is en tot wat een mens in staat kan zijn als uw toehoorder nooit heeft gevoeld wat het is om zelf een mogelijke smeerlap te zijn, dat het een zegen is en een vloek dat nooit te hebben gevoeld en dat woede in de fauteuil niks meer is dan schijnheiligheid die blind is voor zichzelf? Mensen zeggen al wel eens dat ge eerst in andermans schoenen moet staan voor ge echte kennis opdoet. Maar ook dat is schijnheilig, want met andermans schoenen wordt altijd weer bedoeld: die van het slachtoffer. Geen woord wordt er gerept over de schoenen van hen die zich misschien geprikkeld voelden om mee te doen. Voor ge de bloeddorst van een ander aanklaagt, van iemand die ge zelfs niet kent, zoudt ge verplicht moeten worden te ervaren wat heimelijke bloeddorst betekent die wordt aangemoedigd door hen die de touwtjes in handen hebben, wier spel gij meespeelt, of ge nu wilt of niet, de bloeddorst, met andere woorden, die ieder in zich heeft.”
― Jeroen Olyslaegers, WIL

“Onze leiders zijn knechten jongen. Dat is de tragikomedie: in elke heerser zit een doodgewone knecht te bibberen van de schrik.”
― Jeroen Olyslaegers, WIL

“life offers up these moments of joy despite everything.”
― Sally Rooney, Normal People