سید میثم آقا سید حسینی

“هزاران چشم گویا و لب خاموش
مرا پیک امید خویش می داند
هزاران دست لرزان و دل پرجوش
گهی می گیردم، گه پیش می راند
پیش می آیم
دل و جان را به زیورهای انسانی می آرایم
به نیرویی که دارد زندگی در چشم و در لبخند
نقاب از چهره ی ترس آفرین مرگ خواهم کَند
...
شما، ای قله های سرکش خاموش
که پیشانی به تندهای سهم انگیز می سایید
...
غرور و سربلندی هم شما را باد
امیدم را برافرازید
چو پرچم ها که از باد سحرگاهان به سر دارید
غرورم را نگه دارید
به سان آن پلنگانی که در کوه و کمر دارید.”
― سیاوش کسرایی

“الاستحمار هو طلسمة الذهن وإلهاؤه عن الدراية الإنسانية والدراية الاجتماعية و إشغاله بحق أو بباطل، مقدس أو غير مقدس.”
― علي شريعتي, النباهة والاستحمار

“در زندگی زخمهایی است که روح را آهسته در انزوا می خورد ومیتراشد”
― صادق هدایت / Sadegh Hedayat, The Blind Owl

“Meet me where the sky touches the sea. Wait for me where the world begins.”
― Jennifer Donnelly