Antonis

“Ο κύριος Γ., μεταπράτης και πράκτορας, δεν είχε κανένα ιδιαίτερο προτέρημα ή ιδιότητα που να τον κάνει να ξεχωρίζει από τους συμπολίτες του. Ακριβώς όπως κι εκείνοι, είχε ένα φαρδύ, υγιές πρόσωπο, ένα μέτριο εμπορικό ταλέντο συνδεμένο μ' έναν ειλικρινή, εγκάρδιο σεβασμό του χρήματος, ακόμα, ένα μικρό σπιτάκι με κήπο, έναν οικογενειακό τάφο στο νεκροταφείο, ένα εκκλησιαστικό φρόνημα φθαρμένο κάπως από το διαφωτισμό, ανάλογο σεβασμό στο Θεό και την εξουσία και ένα αίσθημα τυφλής υποταγής στις σιδερένιες επιταγές της αστικής αξιοπρέπειας. Έπινε καμιά φορά από κανένα μισόλιτρο, αλλά δεν είχε μεθύσει ποτέ. Πότε-πότε έκανε παράλληλα μερικές όχι εντελώς παστρικές δουλειές, αλλά ποτέ δεν τις τραβούσε πέρα από τα τυπικά επιτρεπόμενα όρια. Τους ανθρώπους που ήτανε φτωχότεροι απ' αυτόν τους έλεγε πεινάλες και κορδωνόταν μπροστά στους πλουσιότερους.[...]

Η εσωτερική του ζωή ήτανε ζωή φιλισταίου. Ό,τι κάτεχε σε ψυχισμό ήτανε από καιρό σκονισμένο και απαρτιζόταν από ένα λίγο περισσότερο από παραδοσιακό, τραχύ οικογενειακό αίσθημα, μια περηφάνια για το γιο του και μια ευκαιριακή διάθεση να προσφέρει δώρα σε φτωχούς. Οι πνευματικές του ικανότητες δεν πήγαιναν πέρα από μια έμφυτη, αυστηρά οριοθετημένη πονηριά και τα λογιστικά. Τα διαβάσματα του περιορίζονταν στην εφημερίδα και για να καλύπτονται οι καλλιτεχνικές του ανάγκες έφτανε η χρονιάτικη θεατρική παράσταση και, ανάμεσα, η επίσκεψη σε κάποιο τσίρκο. Θα μπορούσε ν' αλλάξει όνομα και σπίτι με οποιοδήποτε γείτονα του, χωρίς ν' αλλάξει στην ουσία καθόλου. Και στα κατάβαθα της ψυχής του μοιραζόταν με όλους το”
― Hermann Hesse, Beneath the Wheel

“Αυτός που προχωρεί μέσα στην ομίχλη είναι ο άνθρωπος. Όταν όμως κοιτάζει προς τα πίσω, για να κρίνει τους ανθρώπους του παρελθόντος, δεν βλέπει καμιά ομίχλη στο δρόμο τους. Από το δικό του παρόν, που υπήρξε το δικό τους μακρινό μέλλον, ο δρόμος τους του φαίνεται πεντακάθαρος, ορατός σε όλη του την έκταση. Κοιτάζοντας προς τα πίσω, ο άνθρωπος βλέπει το δρόμο, βλέπει τους ανθρώπους που προχωρούν, βλέπει τα λάθη τους, μα η ομίχλη δεν είναι πια εκεί.”
― Milan Kundera, Testaments Betrayed: An Essay in Nine Parts

“What's wrong with words?'

'With words,' said Redmask, turning away, 'meanings change.'

'Well,' Anaster Toc said, following as Redmask made his way back to his army's camp, 'that is precisely the point. That's their value - their ability to adapt—'

'Grow corrupt, you mean. The Letherii are masters at corrupting words, their meanings. They call war peace, they call tyranny liberty. On which side of the shadow you stand decides a word's meaning. Words are the weapons used by those who see others with contempt. A contempt which only deepens when they see how those others are deceived and made into fools because they chose to believe. Because in their naivety they thought the meaning of a word was fixed, immune to abuse.”
― Steven Erikson, Reaper's Gale

“He had once believed that all of existence was under the benign control of a caring omnipotence, after all. And crickets exist to sing us to sleep, too. There was no telling what other foolishness might have crept into his young, naive brain all those millennia ago.

No longer, of course. Things end. Species die out. Faith in anything else was a conceit, the product of unchained ego, the curse of supreme self-importance.”
― Steven Erikson, Reaper's Gale