Łukasz

“Niedźwiedziom bardzo trudno nauczyć się życia, w którym muszą się troszczyć same o siebie. Czasem jest to niewykonalne. I dowiedziałem się, że każdy emerytowany tańczący niedźwiedź ma taki moment, kiedy wolność zaczyna go boleć. Co wtedy robi? Staje na tylnych łapach i zaczyna... tańczyć. Odtwarza to, czego pracownicy parku za wszelką ceną chcą go oduczyć. Odtwarza zachowania niewolnika. Woła tresera, żeby wrócił i znów wziął odpowiedzialność za jego życie. „Niech bije, niech źle traktuje, ale niech zabierze tę cholerną konieczność radzenia sobie z własnym życiem” – zdają się mówić niedźwiedzie. I znów pomyślałem, że to niby opowieść o niedźwiedziach. Ale też o nas.”
― Witold Szabłowski, Dancing Bears: True Stories of People Nostalgic for Life Under Tyranny