Łukasz

“Ale mołdawski pasterz nie będzie ani walczył, ani uciekał. Skoro los zsyła na niego śmierć, postanawia mu się poddać. Tak, jest w nim żałość, jest tęsknota za światem, który opuści. Ale czym jest śmierć? Połączeniem z jodłą, leszczyną i wzgórzami, przykryciem kożuchem ziemi, zaślubinami na wieczność z przyrodą pod łuczywem gwiazd. Pasterz chce tylko, by pochowano go niedaleko owiec, a na jego grobie zostawiono fujarkę, która będzie mu grać, gdy powieje wiatr.”
― Małgorzata Rejmer, Bukareszt. Kurz i krew

“Mnie zawsze uderzało, że tak łatwo coś, co ludzie nazywają miłością, związkiem, przyjaźnią, wykoleja się w momencie zmiany warunków – ktoś dostaje atrakcyjniejszą pracę albo traci ją, ktoś zaczyna chorować, ktoś się potyka i wybija sobie jedynki. I koniec.”
― Agnieszka Jucewicz, Czując. Rozmowy o uczuciach

“Niedźwiedziom bardzo trudno nauczyć się życia, w którym muszą się troszczyć same o siebie. Czasem jest to niewykonalne. I dowiedziałem się, że każdy emerytowany tańczący niedźwiedź ma taki moment, kiedy wolność zaczyna go boleć. Co wtedy robi? Staje na tylnych łapach i zaczyna... tańczyć. Odtwarza to, czego pracownicy parku za wszelką ceną chcą go oduczyć. Odtwarza zachowania niewolnika. Woła tresera, żeby wrócił i znów wziął odpowiedzialność za jego życie. „Niech bije, niech źle traktuje, ale niech zabierze tę cholerną konieczność radzenia sobie z własnym życiem” – zdają się mówić niedźwiedzie. I znów pomyślałem, że to niby opowieść o niedźwiedziach. Ale też o nas.”
― Witold Szabłowski, Dancing Bears: True Stories of People Nostalgic for Life Under Tyranny

“W krainie pustki najszczęśliwiej miała się nędza. Bywało tak, że dzieci przychodziły na świat zbyt wątłe, by unieść ciężar życia, i nim zdążyły zaczerpnąć oddechu, zabierała je śmierć. Nigdzie nie umierało się tak łatwo jak tam.”
― Małgorzata Rejmer, Bukareszt. Kurz i krew