John Kopsidas

“Το κρεβάτι μας άπλωνε και γινόταν το πανάκριβο «τώρα» που επιτέλους ακινητούσε της ροές του άγχους μου και με μεταμόρφωνε σε μακαριότητα. Όμως μαζί σου κρατούσε ελάχιστα.
Αμέσως μόλις χωρίζαμε το εφιαλτικό παιχνίδι, με τους δείκτες του ρολογιού μ’ έρριχνε σε ασθματικά κυνηγητά. Οι ώρες, τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα σάρκαζαν την ψυχή μου που μακριά σου έτρεχε συνεχώς σε ανάποδα κυλιόμενη κορδέλα. Να σε προλάβει, να σε συλλάβει, να σε κατακρατήσει και να επαναλάβει μαζί σου εκείνο το θαυμαστό «τώρα» του έρωτα.
Εκείνο το εξαίσιο «τώρα» του έρωτα, το τόσο ανεκτίμητο κι ακριβοπληρωμένο μπορεί και να μη συμβαίνει μονάχα μαζί σου. Ελπίζω…
Αυτή η ελπίδα με σώζει απ’ την καταδίκη της άγριας εξάρτησης από σένα.”
― Μάρω Βαμβουνάκη, H μοναξιά είναι από χώμα

“Why do we have this desire to tease the innocent? Is it envy?”
― Graham Greene, The End of the Affair

“Ήταν μια απο εκείνες τις μαύρες μέρες, τις γεμάτες πίκρα, όπου η ζωή αγίζει τα όρια του παραλόγου και γλιστράει μέσα απ' τα χέρια μας σαν άμμος.”
― Jean-Michel Guenassia

“one gets so hopelessly tired of deception.”
― Graham Greene