Helena

“She had the feeling that life ran thick and slow inside her, bubbling like a hot sheet of lava. Maybe she loved herself . . . And what if she thought distantly, a bugle suddenly cut through that mantle of night with its sharp sound and left the plains free, green and vast . . . And then nervous white horses with rebellious neck and leg movements, almost flying, crossed rivers, mountains, valleys . . . Thinking of them, she felt the cool air circulate inside herself as if it had come out of a cool, moist, hidden grotto in the middle of the desert.”
― Clarice Lispector, Near to the Wild Heart

“Their first free and frantic caresses had been preceded by a brief period of strange craftiness, of cringing stealth.”
― Nabokov Vladimir

“Ik ben mij ervan bewust dat er lieden zijn die geneigd zouden kunnen zijn te beweren dat onze relatie nooit heeft bestaan. Hoewel ik begrijp wat zij bedoelen, moet ik hen met klem tegenspreken. In heel de woelige maalstroom van schijn, fictie en bedrog, waarin niets was wat het leek, was er één ding echt en oprecht, en dat waren mijn gevoelens voor haar. De liefde die ik voor haar heb opgebracht en gekoesterd, was sterk, reëel en welhaast tastbaar zo fysiek in haar effecten op mijn gemoed en gestel dat het banale feit dat ze niet bestond daar niets aan kon veranderen.”
― Ilja Leonard Pfeijffer, Peachez, een romance

“However life, unlike art, has an irritating way of bumping and limping on, undoing conversions, casting doubt on solutions, and generally illustrating the impossibility of living happily or virtuously ever after.”
― Iris Murdoch, The Sea, the Sea