7oooby

“تفرانيل 100
انا شعرى غامق
بس قلبى مطقطق ابيض من زمان
جايز عشان
الناس ساعات بتلاقى ناس
تعرف تشوفها بجد
و انا قلبى لسه عمره ما اتكشف ع حد
بقابل اد ما اقابل
و افارق اد ما افارق
و ما اتعلمش
بلخبط ف الاسامى عشان
بخاف انسى
بلخبط ف الدنيا عشان
بخاف لا ما اعيشش
بقالى كتير ما بتكلمش
بخاف يبقى الكلام متعاد
ما كملتش ف اى رحيل
ما كملتش ف اى قعاد
و بدى للحياة بالكاد
ما يكفيها
و يكفينى
شرور البهدلة فيها
مليش ف البنت طلبات غير
تنسينى اللى قبليها
و بدخل ف حاجات تخاطيف
و عينى ع اللى بعديها
رقصت كتير ع السلم
بخاف اطلع
و اخاف من الارض
- اكيد الخوف مش الفكرة
و حتى يا ستى يعنى بفرض
اكيد الخوف مهواش عيب
طبيعى الناس تخاف من الغيب
و من المقدور
برغم كدة
بحب الضلمة اكتر ما بحب النور
ساعات بتمنى شقة ف برج شايفة النيل
و اوقات انى اعيش مستور
و بزهد .. ف كل ما ف الرحلة من زخرف
و ما زهدهاش
ما دام فيها رمق يتعاش
اكيد ف الرحلة يوم متحاش
و مستنى اعدى عليه
- و تعرف عنه اصلا اية ؟
مفيش غير انه لسه مجاش
بنام ؟
طبعا .. كتير جدا
و بالايام
و طول الوقت بحلم ان انا بجرى
و بشبع من الحاجات بدرى
و رغم كدة لسه ما شبعتش
من الجرى و من الاحلام
بخاف من الموت
عشان خايف ساعتها اكون
عبيط .. كل اللى سيبته كلام
بشوف افلام
عن الدنيا
و عن حكايات
لناس عاشت حاجات تانية
و عن حكايات لناس ماعاشوش
و بتأثر
و بتحسر
ع كل اللى كان ممكن
اكونه
بس ما بقيتهوش
ما سبتش شئ مجربتوش
ولا جربته و ما سبتوش
بحب العود
و احب الناى
و اموت و اعرف حقيقى ازاى
حاجات من دى
ساعات بتدب فيها الروح
من اللمس و من الانفاس
فتبقى حية اكتر من البشر و الناس
مفيش احساس
لحسن الحظ و لسوئه
ما بيعديش
مفيش ولا طعم حاجة من اللى بتدوقه
مسيره يعيش
بحلوه و بمره كله بيتسخط لمفيش
يا سبحان اللى بيعودنا ع الحاجة
فننساها
و بيخفف كاسات الناس
بميه بدال ما يملاها
عشان طعم اللى فيها يروح
عشان طعم اللى فيها يخف
يقولوا مجازا المجروح
اذا خد ع الوجع .. بيخف
تلف عليه سواقى الكون
تدوب اللى فات
ف الجاى
ف سبحانه اما قال
منها جعلنا
( كل شئ حى )
زمان فيه حد علمنا
ف درس الدين
دعاء بيقول :
يا خالق كل شئ ناقص .. كمالته معاك
يا شايل من الحاجات حتة .. بنترجاك
بحق المشهد الكامل
و اسمك اللى انا عرفته
تسيب اللى يكفينا
و تكفينا بما سبته
ما تحوجناش
لجاى مجاش
و ترضينا بما جبته
و ندعى وراه بصوت عالى
يرج الفصل رج خفيف
و اكمل دعوتى ف سرى
( و ترحم قلبى ف شيبته )
كما تدعو الفروع الاصل
دعوتها
ف كل خريف”
― مصطفى إبراهيم, المانيفستو

“75 ترانفيل
انا فاضل لسه معايا
كام ( اول مرة ) ف جيبى ؟
كام عود كبريت ف العلبة
مارضيش يولع ع الفاضى ؟
كام عود مالوش ولا سابقة
ف الحرق الا المرة دى ؟
اول مرة ادخل سيما مع بنت كانت ف اعدادى
كان كدة للموضوع قيمة
و بعديها خلاص بقى عادى
انا اسف جدا جدا
ع اول مرة اتحرقت
ع الفاضى و مش وياكى
و ابوسك اول بوسة
تتباس اصلا ف حياتى
و اتأسف بعدك تانى
ع اول مرة معاكى
و اتأسف تانى و تالت
ع كل كلام اتقال
و احرق ف حاجات اتقالت
كانت لازم تتشال
لبتوع الدور الجاى
و الجاى ابقى من الفايت
و ميت بيسلم ع حى
و الميت و ان كان تافه
ف بيفضل مالهوش زى
ف انا هفضل فاكر مى
و اول ايد بنت امسكها
و اول شيكولاتة هدية
و اول توصيل للبيت
و لحد ما فجأة لقيت
مش باقى معايا ف جيبى
غير كام ( اول ) يتعاش
لا اعرف ان كنت هشيلهم
ولا هابيعهم ببلاش
متشكر جدا جدا
ع وقتك تانى يا دكتور
- العفو يا سيدى اتفضل
و اديتنى روشتتى تانى
مشطوب منها اربع تسطر
- مش حاسس انك احسن
- من اخر مرة تجيلى ؟
مش حاسس اصلا حاجة
و ع ايدك اديلى
ساعتين عمال اتكلم
و مش فاكر نص كلامنا
- السبت الجاى معادنا ؟
لا دنتا الحد .. نسيت
- خد بالك بقى من نفسك
- و فيه دوا هنكرره تانى
انا اصلا هبقى كويس
و مفيش حاجة مضايقانى
و اخدت الباب ف اديا
و ما صدقت انى مشيت
.......................
كان فاضل لسه سيجارة
ف العلبة لقيتها معايا
بس استخسرت اشربها
قبل اما اوصل للبيت”
― مصطفى إبراهيم, المانيفستو

“السلام عليكم ياللى سيبتونا و نزلتم تحت
السلام عليمن ياللى سيبتونا و طلعتم فوق
ما بيبكيناش ف غيابكم الا الشوق
و ما تفهموش من ضحكتى انى ارتحت
لو حد فينا ارتاح
يبقى اللى بيغمض ساعة الفراق
اما انا ساعة الفراق ... فتحت”
― مصطفى إبراهيم, المانيفستو

“والحضن دايماً يختصر
نُص الكلام”
― مصطفى ابراهيم