Mathijs Boer

“God leeft in mijn hoofd. Zijn velden zijn er onmetelijk, zijn tuinen staan er vol schoone bloemen, die niet sterven, en statige vrouwen wandelen er naakt, vele duizenden. En de zon gaat er op en onder en schijnt laag en hoog en weer laag en 't eindeloze gebied is eindeloos 't zelfde en geen oogenblik gelijk. En breede rivieren stroomen er door met vele bochten en de zon schijnt er in en ze voeren 't licht naar de zee. En aan de rivieren mijner gedachten zit ik stilletjes en genoeglijk en rook een steenen pijpje en voel de zon op mijn lijf schijnen en zie 't water stroomen, voortdurend stroomen naar 't onbekende.
En 't onbekende deert mij niet. En ik knik maar eens tegen de schoone vrouwen, die de bloemen plukken in mijn tuinen en hoor den wind ruischen door de hooge dennen, door de wouden der zekerheid, dat dit alles bestaat, omdat ik 't zoo verkies te denken. En ik ben dankbaar dat mij dit gegeven is. En in ootmoed pijp ik nog eens aan en voel mij God, de oneindigheid zelf.
Doelloos zit ik, Gods doel is de doelloosheid. Maar voor geen mensch is het weggelegd dit bij voortduring te beseffen.”
― Nescio, Titaantjes

“Last night I walked for hours. It was as if I wanted to get lost down some unknown street. To get absolutely and happily lost. But there are moments when we can’t, when we don’t know how to lose our way. Even if we always go in the wrong direction. Even if we lose all our points of reference. Even if it begins to grow late and we feel the weight of morning as we advance. There are times when no matter how we try to find out what we don’t know, we can’t lose our way. And perhaps we long for the time when we could be lost. The time when all the streets were new.”
― Alejandro Zambra

“There was a time when I thought I loved my first wife more than life itself. But now I hate her guts. I do. How do you explain that? What happened to that love? What happened to it, is what I'd like to know. I wish someone could tell me.”
― Raymond Carver, What We Talk About When We Talk About Love