Ka

“Het centrale proustiaanse besef bestond eruit dat niets in de psychologie van de mens eenvoudig is en dat er geen misleidender gedrag bestaan dan dat wat voor de hand liggend lijkt. Niet alleen draagt iedereen een masker, maar mensen hebben ook verschillende maskers, een hele garderobe vol, voor verschillende gelegenheden. Het leven is een gemaskerd bal waar alle deelnemers met een grote koffer vol maskers naartoe komen voor elke ontmoeting een ander exemplaar opzetten.
Mensen begrijpen wordt nog verder bemoeilijkt door het feit dat alle kennis over anderen relatief is en volledig afhangt van de waarnemer (wat dat betreft zat Proust op één lijn met de moderne fysica). Er kan geen onbevooroordeeld, goddelijk begrip zijn, want de waarnemer oefent altijd invloed uit op de geobserveerde. Een ander probleem is dat de geobserveerde een bewegend doelwit is: mensen veranderen voortdurend, maar op subtiele manieren die moeilijk waarneembaar en nog moeilijker te beschrijven zijn. Een van de lastigste opgaven voor een romanschrijver is om het karakter weer te geven als een proces, als een voortdurend op onvoorspelbare manieren veranderende entiteit die tegelijk, paradoxaal genoeg, in essentie hetzelfde blijft. [...]
Het sociale leven is dus een ingewikkeld rollenspel tussen wat mensen eigenlijk zijn, wat ze zelf denken te zijn, hoe graag door anderen gezien willen worden en wat anderen feitelijk zien. Het komt maar zelden voor dat deze percepties met elkaar overeenkomen. Mensen veranderen ook voortdurend, maar zijn zich daar overwegend niet van bewust omdat ze zodanig door het rollenspel in beslag worden genomen dat ze geen ruimte hebben om nog iets anders dan hun eigen optreden te zien - en dus zijn de mogelijkheden voor misverstanden en conflicten schier eindeloos.”
― Michael Foley, Lang leve het gewone. De lessen van het alledaagse leven.

“If you spend enough time reading or writing, you find a voice, but you also find certain tastes. You find certain writers who when they write, it makes your own brain voice like a tuning fork, and you just resonate with them. And when that happens, reading those writers—not all of whom are modern . . . I mean, if you are willing to make allowances for the way English has changed, you can go way, way back with this— becomes a source of unbelievable joy. It’s like eating candy for the soul. So probably the smart thing to say is that lucky people develop a relationship with a certain kind of art that becomes spiritual, almost religious, and doesn’t mean, you know, church stuff, but it means you’re just never the same.”
― David Foster Wallace, Quack This Way

“Stories aren't just stories if they've been read through before, for once a cover has been opened they turn into something more. A fingerprint of everyone who's ever turned its pages and a bookmark of the you you were when read at different ages. It's as though with each reread you leave a piece of you behind, a sliver of the past pressed for your future self to find. Until it's no longer the story that makes you pull it from the shelf, but the chance to reunite with younger versions of yourself.”
― Erin Hanson

“Who says paper worlds
Are an escape from what is real?
As though the lives trapped in their binding
Are not ones that make you feel.
For sometimes our greatest lessons
Come from those with ink for skin,
Who reach beyond the page
To take our hand and pull us in.”
― Erin Hanson