Jovan Dimoski

“Мојата глава е како капка. Како вода што испарува. Мојот ум, што ли сакав да кажам со него?! Кои ли ми беа мислите? Сакам да можам да напишам дисторзија, да пишувам гранџ, можам ли?!”
― Јулијана Величковска, Годишни времиња

“Ако некогаш сепак учествувам во маскенбал - ќе одам во пижами. Не, за да се маскирам во пациент. Туку, за да си бидам своја. Без етикети, без титули. Ќе одам на маскенбал без каква било маска. Ете така.”
― Јулијана Величковска, Годишни времиња

“Облечи се во црно. Отстрани ја шминката. Потоа... Облечи џемпер од баба ти врз сето тоа. Косата остави ја немиена. Мрсна. Стави очила за сонце наместо венче, и остани така. Нека те дуваат есенски ветрови, студени бранови надојдени од север. Нека заврне потоа и нека биде сив овој град. Нека биде октомври.”
― Јулијана Величковска, Годишни времиња

“Мртви птици. Гравитацијо, зошто не ги оставаш да почиваат на небото?”
― Јулијана Величковска, Годишни времиња