Totoro

“یه چیزی که خیلی روم تاثیر گذاشت این خانومه بود که بغلم نشسته بود و همه ش گریه می کرد.هر چی فیلمه مزخرف تر می شد بیشتر گریه می کرد.
آدم فکر می کرد چون آدم مهربونیه داره گریه می کنه ولی از این خبرا نبود. من بغلش نشسته بودم و خوب می دونم.یه بچه همراش بود که طفلک خیلی خسته شده بود و می خواست بره دستشویی ولی خانومه هی بهش می گفت آروم بگیره و مواظب رفتارش باشه.اندازه ی یک گرگ مهربون بود.بعضی ها این طوری ان. واسه یه فیلمِ چرت و پرت اشک می ریزن ولی تو بیش ترِ موارد حرومزاده های پستی ان!”
― J.D. Salinger, The Catcher in the Rye

“Jennifer had exactly five pounds, six shillings, and fourpence halfpenny when she left No. 7 Maple Street. She lugged her two suitcases along with her into various buses, and arrived at Paddington with three-quarters of an hour to wait before the twelve o’clock train should bear her away from London forever. Thirty-two shillings and sixpence of her capital went on her third-class ticket, and three shillings more on a cup of coffee, two rashers of bacon, and a banana, for she had eaten no breakfast. During this wait she had time to think over her crazy flight from the boardinghouse. It had been her home since she was six years old, and she had left her mother without one pang of regret. “I must be terribly unnatural,” thought Jennifer sadly. “But it can’t be helped. I was probably born without a heart; I believe some people are.” She”
― Daphne du Maurier, The Loving Spirit

“تو مرا درک میکنی مادر.من میدانم که تو تنها کسی هستی که وجود این روح سرکش مرا درک میکنی. وقتی من بزرگ شدم,ما یک قایق برای خودمان خواهیم گرفت و در آن نشسته,خود را به دست باد رها خواهیم کرد. تو میدانی که من به هیچ چیز غیر از این فکر نمیکنم درست است؟ -بله جوزف. -میدانی مادر,من خیال ندارم مانند سامی و هربی, کنار پدر در کارخانه کار کنم. من میخواهم دریانورد بشوم. همانطور که بارها به تو گفته ام, روزی که بتوانم به خوبی یک قایق را هدایت کنم, تو آنروز در کنار من خواهی بود تا با خطرها و ماجراها روبه رو شویم قول میدهی که بیایی؟ -قول میدهم.”
― دافنه دوموريه, زنجيرعشق

“Dust unto dust. There was no reason then for life—it was only a fraction of a moment between birth and death, a movement upon the surface of water, and then it was still. Janet had loved and suffered, she had known beauty and pain, and now she was finished—blotted by the heedless earth, to be no more than a few dull letters on a stone. Joseph”
― Daphne du Maurier, The Loving Spirit