Cgcang

“Sanki bir sır saklıyormuş gibi sağ eline baktı.
'Hasta mısın?' diye sordum.
'Şurada, Kerbaker Sokağı'nda bir hekim dostuma uğradım; içimdekiler dışa dökülmüş.'
'Neye bağlı bu?'
'İstemediğin ve itaat etmediğin şeyler yapmaya zorlandığında bu insanın zihnine dokunuyor ve o da her şeyi bozuyor.'
'İtaat bir cilt hastalığı mıdır?'
Ne diyeceğini bilemezmiş gibi bir an baktı ve gülümsedi.
'Aferin, aynen öyle, bir cilt hastalığı. Sen de iyi bir şifasın, sakın değişme, her zaman aklına geleni söyle. Seninle iki kelam daha etsem eminim iyileşirim.”
― Elena Ferrante, The Lying Life of Adults

“Karakız, 'Usta be, amma da çok kitabın var!' dedi.
'Öyle mi?'
'Niye bir kâtiplik almıyon?'
İzzet Usta uzun uzun güldü.
'Essahdan niye almıyon? Daha rahat değil mi? Yaz kış bir masanın başında, oh...'
'Vermiyorlar bacı, vermiyorlar. Rahatlığı kim sevmez?'
'Madem vermiyorlar, ne diye okuyorsun? Gözlerine yazık değil mi? Kâtip olamadıktan sonra...'
İzzet Usta cevap vermemeyi uygun buldu.”
― Orhan Kemal, Cemile

“In 1918, after the last defeat, the Kaiser had fled, the monarchy had tumbled, but the other traditional institutions supporting the State had remained, a government chosen by the people had continued to function, as did the nucleus of a German Army and a General Staff. But in the spring of 1945 the Third Reich simply ceased to exist.”
― William L. Shirer, The Rise and Fall of the Third Reich: A History of Nazi Germany

“Haydi haydi, kahveyi orada içelim. Görülecek şey!"
"Ne var!"
"İçeride bir haydut var!"
"Ne diyorsun?"
"Vallahi."
"Güpegündüz?"
"Ne var ya? Haydut dediğimiz yarasa kuşu değil ya! Gündüz de gezer.”
― Hüseyin Rahmi Gürpınar, Eşkıya İninde