Despina

“Πόσο πιθανό είναι να δολοφονήσεις κάποιον, αντί να τον φιλήσεις;”
― Ευτυχία Γιαννάκη, Στο πίσω κάθισμα

“Είναι πράγματα που για να περιγραφούν δεν αρκεί μια μεγάλη
ικανότητα με τις λέξεις. Μοιάζει η προσπάθεια να μιλήσεις γι’
αυτά με την απαίτηση όχι μόνο να πετάξεις με το χέρι ένα μικρό
αντικείμενο ώστε να εισέλθει σε μια σχεδόν ομοίου μεγέθους
εσοχή ψηλά σε κάποιο τοίχο, μα ταυτόχρονα να περάσει αυτό
εκεί ακριβώς με την ορμή και τη φορά που απαιτείται ώστε πέρα
από τον πρώτο τοίχο να βρει στη συνέχεια και ένα δεύτερο
στόχο, που εξάλλου δε φαίνεται από εκεί όπου είσαι...”
― Κυριάκος Χαλκόπουλος, Η Χρυσαλίδα

“Οι λιγοστοί τόνοι, ανάμεσα στο μαύρο και το λευκό, της φωτογραφίας που εγώ είδα στο γραφείο των ανακριτών, παρουσίαζαν μισό ανθρώπινο σώμα που είχε καεί, ενώ βρισκόταν βυθισμένο σε εκείνο το μαρμάρινο δάπεδο όπως κάποιος λουόμενος δρασκελίζει στη θάλασσα. Έμοιαζε όντως σαν να κολυμπούσε τώρα με αγωνιώδεις κινήσεις, το κεφάλι του άγγιζε το νερό, σαν να βασιζόταν η τελευταία ελπίδα για μια σωτηρία ακριβώς στην τιτάνια επιθυμία που υπάρχει όχι για την απόκτηση θεωρητικών επιτυχιών, όχι πλέον, μα γι’ αυτή την ίδια τη διατήρηση μας στη ζωή...
Εικάζω πως από το δωμάτιο ξεκόλλησαν λίγο μετά εκείνο το απομεινάρι, και ίσως να μην παρατηρούνταν πουθενά το άλλο μισό του σώματος: σαν να είχε αναδυθεί από τους βυθούς ένα πολυσάγονο κήτος και τώρα κανείς δε θα εντοπίσει εκείνο ή τη λεία του στη φωλιά που έχει πέρα από τις σταθερές γραμμές του
δικού μας κόσμου, μετά από ένα χάσμα ανάμεσα σε υποθαλάσσιους υφάλους όπου φύκια χορεύουν αιώνια ως να σηματοδοτούν πως μια ευθεία έκταση της μορφής τους -που καμιά φορά θα ξεβραστεί στην αμμουδιά- δεν αποδίδει καθόλου τη ρέουσα γεωμετρία των φυσικών τους χώρων!”
― Κυριάκος Χαλκόπουλος, Η Χρυσαλίδα

“Death is an inevitability, isn't it? You become more aware of that when you get to my age. I don't worry about it. I'm ready for it. When I go, I want to go doing what I do best. If I died tomorrow, I couldn't complain. It's been good.”
― Lemmy Kilmister