Britt

“Gij met uw angsten altijd. Gij met uw emoties!”
― Leo Pleysier, Wit is altijd schoon

“Zal je? Zonder dat ze uitgesproken wordt, is deze vraag er altijd
Omdat we weten dat het leven ongenadig is, van nature gierig.
Zo makkelijk is het te vernielen. Het is zo verleidelijk
Iets dood te laten bloeden, alleen maar omdat het er is;

Meer hebben we blijkbaar niet nodig, dat onderscheidt
Ons van de dieren. Maar soms, 's zomers liggen we te wijzen
Naar de sterren, naar iets wat even onbegrijpelijk is als tijd,
Als de onmogelijkheid zelf van de sterren, of als het simpele feit

Dat jij en ik op die bepaalde dag toevallig dezelfde richting uitkeken.
Dat niemand onze hoofden leidden, zoals niemand onze armen nu omhoog-
Duwt. Maar het is niet naar de sterren dat we wijzen, het is niet de val

Die we voelen, hoewel van angst verstrengelen onder de denken.
Ondanks het besef dat we voorlopig worden gedoogd
Door de dingen zelf, antwoordt jouw lichaam al voor mij. Ja, ik zal.”
― Peter Verhelst, Nieuwe sterrenbeelden

“Wie een berg sloopt bouwt een nieuwe berg
want niets gaat verloren, alles helpt
vet om kaarsen te maken, baleinen
om eelt weg te snijden, melk
om lippen te laten glanzen, beenderen
om je je haren te zien kammen
een pels om je op neer te leggen
zodat de sterrenhemel eindelijk kan ontstaan
zolang je er niet bent is er hoop
ik wou dat je voor me kwam staan
tussen mij en de zon
om de zon door je heen te zien stralen
om de vlekken onder mijn oogleden te zien
wegdrijven en daarna niets meer te zien
kom me halen
liefste
withete zon van me.”
― Peter Verhelst, Nieuwe sterrenbeelden

“Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.”
― Rutger Kopland, Geluk is gevaarlijk - Een keuze uit de gedichten