Britt

“Ik hoor hier en ik hoor daar, en gelijkertijd hier niet en daar niet. Ik ben een dubbelpersoon,
vervuld van liefde en die liefde is gelijkertijd afkeer; vervuld van het goede en het schone en gelijkertijd in dezelfde mate van haat en vernietigingsdrift; vervuld van verlangen naar geborgenheid en gelijkertijd naar onthechting. Laat mij niet alleen, want ik word gek van mijzelf, die uit twee ikken bestaat.”
― Jeroen Brouwers, De Zondvloed

“Alleen in mijn gedichten kan ik wonen,
Nooit vond ik ergens anders onderdak;
Voor de' eigen haard gevoelde ik nooit een zwak,
Een tent werd door den stormwind meegenomen.

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.
Zoolang ik weet dat ik in wildernis,
In steppen, stad en woud dat onderkomen
Kan vinden, deert mij geen bekommernis.

Het zal lang duren, maar de tijd zal komen
Dat voor den nacht mij de oude kracht ontbreekt
En tevergeefs om zachte woorden smeekt,
Waarmee 'k weleer kon bouwen, en de aarde
Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de
Plek waar mijn graf in 't donker openbreekt.”
― J. Slauerhoff, Verzamelde Gedichten

“Wie vond ooit door te zoeken?”
― J. Slauerhoff, Schuim en Asch

“Er kleeft verdriet in me, als drabberige stroop, de hele dag al, eigenlijk al jaren, eigenlijk sedert mijn conceptie. Vandaar dat ik zo moeilijk adem. Als mensconcept voelde ik me al ongemakkelijk in de uit angst bestaande donkerte, die in donkerte en angst toenam naarmate ik van zaadcel uitdijde tot embryo, foetus, vachtloze rat zonder tanden om de kabel door te knagen en een mes had ik ook al niet. In mijn achterhoofd is met een bijl een kloof geslagen waar ik met mijn vingertoppen in kan en dan mijn hersens met tikjes voel bewegen, dat zijn mijn gedachten, ik denk veel.”
― Jeroen Brouwers, Cliënt E. Busken