Britt

“Er kleeft verdriet in me, als drabberige stroop, de hele dag al, eigenlijk al jaren, eigenlijk sedert mijn conceptie. Vandaar dat ik zo moeilijk adem. Als mensconcept voelde ik me al ongemakkelijk in de uit angst bestaande donkerte, die in donkerte en angst toenam naarmate ik van zaadcel uitdijde tot embryo, foetus, vachtloze rat zonder tanden om de kabel door te knagen en een mes had ik ook al niet. In mijn achterhoofd is met een bijl een kloof geslagen waar ik met mijn vingertoppen in kan en dan mijn hersens met tikjes voel bewegen, dat zijn mijn gedachten, ik denk veel.”
― Jeroen Brouwers, Cliënt E. Busken