Yeşim Başaran

“Ama aptallık ettim, iyi vakit geçirtmek yerine onu kasvete boğdum. Gerçekten de dünyanın şarkıcılara ve dansçılara kalması gerek! Gereksiz acılar, aylakça melankoli, boş pişmanlıklar! -Barbarları Beklerken”
― J. M. Coetzee

“Bazı insanlar haksız yere acı çektiğinde,' derdim kendi kendime, 'acılarına tanık olanların kaderi bunun utancını hissetmektir.' Ama bu düşüncenin verdiği sahte avuntu beni rahatlatamıyordu. -Barbarları Beklerken”
― J. M. Coetzee

“Bana tuhaf tuhaf bakıyor. O akşam ilk kez askerle sivilin arasına bir bariyerin indiğini hissediyorum. "Ama açık konuşmak gerekirse," diyor, "savaş zaten böyle bir şey: Birilerini kendi rızalarıyla yapmayacakları bir seçime zorlamak." Beni Harp Okulu'nun genç bir mezununun kibirli samimiyetiyle süzüyor. Büro'nun bir memuruyla işbirliği yapmayı reddedişimin öyküsü çoktan yayılmış olmalı ve eminim o da işitmiştir. Bana bakarken ne gördüğünü biliyorum sanırım: Bu arka bahçede yıllar geçirdikten sonra yerliler gibi tembelleşmiş, eski kafalı, geçici ve tehlikeli bir barış için İmparatorluğun güvenliği üstüne kumar oynamaya hazır, önemsiz bir sivil idareci. -Barbarları Beklerken”
― J. M. Coetzee

“Meleği güçlü yapan," dedi genç kız, "hem kollarının hem de kanatlarının bulunması. Bu göze batan bir ayrıcalık, çünkü sıradan canlılar zorunlu olarak kol ve kanat arasında bir seçim yapmak zorundadır. Kuşun, kanatları olduğu için kolları yoktur. İnsanın kolları vadır, ama kanatları yoktur. Bu basit bir seçenek değil. Hareket etmek ve havada süzülmek, gündelik yaşama karışmak ya da varlıklarla olayların üzerinde uçmak arasında bir seçim yapmak anlamına geliyor.”
― Michel Tournier, Eleazar, Exodus to the West