Kurtzprzezce

“Był sobie pewien człowiek, który codziennie siedział i patrzył przez wąską pionową szparę w płocie, z którego wyjęto jedną deskę. Codziennie za płotem przebiegał dziki pustynny osioł. W wąskiej szparze pojawiał się najpierw jego nos potem głowa, przednie nogi, długi brązowy grzbiet, tylne nogi, a na końcu ogon. Pewnego dnia człowiek ten zerwał się na nogi z błyskiem w oku i krzyknął głośno, tak żeby wszyscy go mogli usłyszeć: "To jasne! Nos jest przyczyną ogona!".”
― Frank Herbert, Heretics of Dune

“Pułapką było to uczucie czasem nieomal egzaltowane, ta duma, to swego rodzaju upojenie, sądziłeś, że potrzebujesz tylko samego miasta, jego kamieni, ulic i tłumów, które cię unoszą, że potrzebujesz tylko kawałka kontuaru w La Petite Source, wolnego miejsca w dzielnicowym kinie, sądziłeś, że potrzebujesz tylko swojego pokoju, swojej kryjówki, klatki, nory, dokąd wracasz każdego dnia, skąd wyruszasz każdego dnia, tego miejsca niemal magicznego gdzie nic nie wystawia na próbę twojej cierpliwości, nawet szczelina na suficie, nawet słoje drzewa z jasnej półki, nawet kwiatek na parapecie.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Ideolog na czworakach kieruje swoje deklaracje wreszcie do właściwej części ciała tych, których próbuje przekonać.”
― Roland Topor

“„...właściciele kamienic (...) dzierżą w silnych prawicach stare jak świat (...) machiny do wyciskania i obdzierania ze skóry istot ludzkich. Machinami tymi są lokale, a jedyną operacją, jaką na nich wykonywać potrzeba, jest podwyższenie komornego (...) Dziś położenie lokatorów jest bez wyjścia (...) Wszelkie odezwy i perswazje w zastosowaniu do gospodarzy są niewłaściwe i do niczego nie prowadzą, ludzie ci bowiem zasmakowali już w mięsie bliźnich swoich i nie odstąpią od tej strawy”. (Niwa 1874 r.)”
― Bolesław Prus