Anna

“Chciałem go walnąć i przytulić zarazem. A ponieważ nie wiedziałem, co wybrać, wciąż darłem mordę nad stołem.”
― Łukasz Orbitowski, Kult

“„Gazeta Wyborcza” sprawdziła, jak wygląda zbieranie podpisów w terenie. Wśród warszawskiej aspirującej klasy średniej za referendum znacznie częściej były kobiety niż mężczyźni, w żyrardowskiej przędzalni natomiast podpisali wszyscy. Powody poparcia dla referendum były ponadklasowe: studentka podpisała, bo „dlaczego banda starych dziadów ma o mnie decydować”; robotnica, bo „ja już mam dzieci, ale co za mnie stary dziad albo pleban będzie decydował”. Komitety Bujaka zebrały w sumie 1 700 000 podpisów za referendum. Sejm je zignorował. Fuszara: – Zostały wyrzucone do kosza. A uzasadnienie było absurdalne: usłyszeliśmy, że nie można takich spraw jak „ochrona życia” rozstrzygać w referendum, przez głosowanie. Przypominam, że ustawy mają to do siebie, że je się uchwala przez głosowanie, tyle że posłów i senatorów. Najlepiej podejście ustawodawców podsumowała posłanka ZChN Halina Nowina-Konopka: „Społeczeństwo składa się z przypadkowych jednostek, dlatego nie można mu ufać”.”
― Katarzyna Wężyk, Aborcja jest

“Myślę, że chciała mi powiedzieć coś takiego – póki jesteś wolny, póki odpowiadasz za swoje czyny, póki nazywasz rzeczy po imieniu, nie ma co się bać życia, ono w pełni zależy od ciebie, w pełni się tobie podporządkowuje. Możesz przyglądać się mu z bliska i odchodzić od niego na dużą odległość, możesz je poganiać albo zatrzymywać. Wszystko w tym życiu zależy od ciebie, póki sam nie zależysz od nikogo. Natomiast jakakolwiek próba wybudowania murów obronnych, okopania się, zabezpieczenia swojego bytowania i stabilizacji zawsze prowadzi do utraty kontroli nad sytuacją, życie w tym przypadku wyślizguje się z rąk, niczym latawiec, i zostajesz sam na sam ze swoim strachem i niepewnością. Jakakolwiek próba zbudowania czegoś stałego w tym życiu z góry skazana jest na porażkę, to tak samo jakby budować coś na środku szybko płynącej wody – woda i tak porwie twoje materiały budowlane, mijając się chłodno i obojętnie. Zawsze masz wybór – albo łapać się przypadkowych pojedynczych gałęzi, które przepływają obok, i starać się je połączyć, i zatrzymać niepowstrzymany potok, albo poddać się mu, temu potokowi, pozwolić mu nieść się do przodu, czując, jak głęboka jest ta woda, a ten prąd – porywający, i rozkoszować się szansą przepłynięcia jeszcze kilku metrów razem z całą wodą tego świata. Dlatego że do końca dopłynie tylko ten, kto od początku nie bał się utonąć, kto znajdował wielką miłość, kto czuł słodką radość, kto przeżywał prawdziwą rozpacz, to właśnie od dopłynie do końca. Oczywiście, jeśli nie odpadnie.”
― Serhij Żadan, Hymne der Demokratischen Jugend

“Całe twoje życie – to walka z systemem. Przy czym ty z nim, kurwa, walczysz, a on nawet nie zwraca na ciebie uwagi. On, kiedy tylko zatrzymujesz go na ulicy i zaczynasz mu walić prosto w oczy wszystko, co myślisz, demonstracyjnie odwraca się do przypadkowego przechodnia i pyta, która godzina, zbijając cały twój patos i zostawiając cię sam na sam z twoimi protestacyjnymi nastrojami.”
― Serhij Żadan, Hymne der Demokratischen Jugend