Chloé Wolfs

“Als ik zonder twijfel zou kunnen leven, wat zou ik dan doen? Als ik aardig zou kunnen zijn zonder dat ik bang was om genaaid te worden? Als ik kon liefhebben zonder dat ik bang was om gekwetst te worden? Als ik de zoete smaak van vandaag kon proeven zonder te bedenken dat ik die smaak morgen zou missen? Als ik niet bang zou zijn voor het verstrijken van de tijd en de mensen die van het toneel verdwijnen? Ja. Wat zou ik dan doen? Om wie zou ik geven? Welk gevecht zou ik voeren? Welke paden zou ik nemen? Welke pleziertjes zou ik mezelf toestaan? Welke innerlijke raadsels zou ik oplossen? Kortom, hoe zou mijn leven er dan uitzien?”
― Matt Haig, How to Stop Time

“Er was een speciale soort eenzaamheid dat ze bewaarde voor de nacht, omdat de gedachten dan donker zijn als de wereld daarbuiten, omdat er niemand is om ze tegen te spreken, omdat een bang hoofd zichzelf maar moeilijk kan kalmeren. En soms waren er nachtgedachten die weigerden te verdwijnen in de ochtend.”
― Griet Op de Beeck, Let op mijn woorden

“Lise staarde naar Kristel en Emiel die bleven zitten, alsof de show nu eenmaal door moest gaan. Zij waren waarschijnlijk sowieso niet hier. Lise had het aan hen gezien, hoe het ingewikkeldste soort groot verdriet hen scheidde van de rest van de wereld. En misschien ook van elkaar, dacht Lise.”
― Griet Op de Beeck, Let op mijn woorden

“We're all made of stories. When they finally put us underground, the stories are what will go on. Not forever, perhaps, but for a time. It's a kind of immortality, I suppose, bounded by limits, it's true, but then so's everything.”
― Charles de Lint