Ellie

“می گویند
از طلوعِ روشنِ فردا بگو
از ترانه ی نور بر زمین
از طعمِ سیبی درآغوشِ ابرها
از رنگین صدایی خفته در دریاها

نمی دانند اما
غروبی سرخ،
به غارت برده است
آسمانم را

نمی دانند اما
سکوتی سیاه،
در آغوش گرفته است
زمینِ سردم را

نمی دانند اما
سیبِ بهشتم
گم گشته است
در انبوهِ پرآشوبِ گندم ها

نمی دانند اما
ارمغانِ تو برایم
از سرزمین رنگ ها
سپید بوده و بس

بیـا
تا بدانند
این مردمی که
...مرا دیوانه پنداشته اند”
― عدنان کامرانی

“شاید از این به بعد
قلم ام را به دست باد بسپارم
...او دیگر به جای من شعر بنویسد
فقط باد
نشانیِ برف و
باران را و
شراره ی عشق تازه ام را
می داند”
― شێرکۆ بێکەس

“ای رویای بر باد من در مواجهه با جواب سر بالای روزگار تو شرق بودی و من جایی حوالی غرب، تو جنوب بودی و من در دل مسیر شمال، تو سراب بودی و من از فقدانت خراب، تو دست نیافتنی بودی و من از دیدنت محروم، تو در آسمان هفتم بودی و من اندر خم این کره ی خاکی، تو توهم بودی و من غرق در خیال خودم، اما من راهم را برگزیدم، فرار. فرار از دنیا، از غریبه و آشنا، از خودم، از خانواده ام، حتی از خود رویا، فرار را بر قرار ترجیح دادم.
روایتی از فرجام”
― seyed abolfazl taheri, روایتی از فرجام

“ما کُردها با هزاران نوع شکنجه دست و پنجه نرم کرده ایم. زندان هایتان هرچقدر کوچک تر، اراده ی ما بزرگ تر خواهد بود”
― Ahmet Kaya