Sajad

“نیم ساعت پیش
خدا را دیدم
که قوز کرده با پالتوی مشکی بلندش
سرفه کنان
در حیاط از کنار دو سرو سیاه گذشت
و رو به ایوانی که من ایستاده بودم آمد،
آواز که خواند تازه فهمیدم پدرم را با او اشتباهی گرفته ام”
― حسین پناهی

“آفتاب پرست لحظه هاییم گویا
و رنگ عوض می کنیم
به حکم احساسی که گردش خونمان به دست اوست!
قاتلین نیز روزی عاشق بوده اند!
گل خریده اند!
سلام گفته اند!
بخشیده اند!
دل شان به فهم مسئله ای لرزیده است!
به ما خیره نگاه کرده اند
و گریسته اند!
می بینی چه قدر ساده و سخت است آدمی!
ساده در شباهتُ سخت در پیچیدگی ها....”
― حسین پناهی

“می دانی؟

یک وقت هایی باید

روی یک تکه کاغذ بنویسی

تـعطیــل است!

و بچسبانی پشت شیشه ی افـکارت

باید به خودت استراحت بدهی

دراز بکشی

دست هایت را زیر سرت بگذاری

به آسمان خیره شوی

و بی خیال ســوت بزنی

در دلـت بخنــدی به تمام افـکاری که

پشت شیشه ی ذهنت صف کشیده اند

آن وقت با خودت بگویـی :

بگذار منتـظـر بمانند !”
― حسین پناهی

“چون آخرین اسکناس
در جیب یک ملوان پیر
مچاله ام”
― حسین پناهی, گزیده اشعار حسین پناهی