Arno Mosikyan

“A nation is born stoic, and dies epicurean. At its cradle (to repeat a thoughtful adage) religion stands, and philosophy accompanies it to the grave.
In the beginning of all cultures a strong religious faith conceals and softens the nature of things, and gives men courage to bear pain and hardship patiently; at every step the gods are with them, and will not let them perish, until they do. Even then a firm faith will explain that it was the sins of the people that turned their gods to an avenging wrath; evil does not destroy faith, but strengthens it. If victory comes, if war is forgotten in security and peace, then wealth grows; the life of the body gives way, in the dominant classes, to the life of the senses and the mind; toil and suffering are replaced by pleasure and ease; science weakens faith even while thought and comfort weaken virility and fortitude. At last men begin to doubt the gods; they mourn the tragedy of knowledge, and seek refuge in every passing delight.
Achilles is at the beginning, Epicurus at the end. After David comes Job, and after Job, Ecclesiastes.”
― Will Durant, Our Oriental Heritage

“In the animal kingdom, the rule is, eat or be eaten; in the human kingdom, define or be defined.”
― Thomas Stephen Szasz

“Իմ հրճվանքին չափ չկար, երբ իմացա, որ մեր օրերի այդ հզորագույն բառը՝ կաշառք, աքքադերեն է, հայերեն չէ, և որ մեր ժողովուրդը ի սկզբանե չի իմացել՝ ինչ բան է կաշառքը: Աստված իմ, մի՞թե մենք, մեր ժողովուրդը հեռավոր անցյալներում ունեցել է այդքան մաքուր, այդքան միամիտ շրջան՝ ապրել առանց կաշառքի, չիմանալ ինչ է կաշառքը... Եվ հետո միայն, շատ հետո, երբ ինչ-ինչ ճանապարհներով ձեռք բերեցինք, ով աստված, այդ հատկությունը նաև՝ կաշառակերությունը, չփորձեցինք չարչարվել մեր հայերենով բառ փնտրելու համար, ու վերցրեցինք արդեն պատրաստի բառը՝ աքքադերենը: #ՁոնԱռՏերմինաբանականԿոմիտեն...”
― Գրիգոր Գուրզադյան, Մի կում ջուր, Mi kum jur

“Everyone thinks of changing the world, but no one thinks of changing himself.”
― Leo Tolstoy