Bodthajorn Publishing

“ต่อให้คุณเชื่อในพระเจ้าจริง มันจะไปได้เรื่องได้ราวอะไรถ้าคุณเชื่ออยู่คนเดียว คุณจะต้องเชื่อในพระเจ้าแบบเดียวกับที่คนยากจนเชื่อ คุณต้องกลายเป็นหนึ่งในคนพวกนั้นด้วย คุณจะต้องกินสิ่งที่พวกนั้นกิน ใช้ชีวิตแบบที่พวกนั้นเป็น หัวเราะเรื่องตลกที่พวกนั้นหัวเราะกัน แล้วก็โกรธทุกครั้งที่พวกนั้นโกรธ คุณถึงจะเชื่อในพระเจ้าของพวกนั้นได้ ถ้าคุณกลับตาลปัตรใช้ชีวิตที่ต่างออกไป ก็จะเป็นไปไม่ได้ที่คุณจะไปนับถือพระเจ้าองค์เดียวกันกับพวกนั้น”
― Orhan Pamuk, Snow

“มารโควัลโดกลับไปมองดวงจันทร์ แล้Œวก็ไปมองสัญญาณไฟจราจรซึ่งอยู‹ไกลออกไปเล็กน้อย ไฟจราจรส่องแสงสีเหลือง เหลือง และเหลือง สว่‹างแล้Œวดับ ๆ อยู่อย่างนั้น
มาร์โควัลโดเปรียบเทียบดวงจันทรกับไฟจราจร ดวงจันทร์ก็มีสีเหลืองเหมือนกัน เหลืองซีดดูลึกลับ แต่‹ก็มีสีเขียวกับสีฟ้‡าเปšนพื้นหลังด้Œวย ส่‹วนไฟจราจรมีสีเหลืองอ๋Žอย ดวงจันทร์สาดแสงของมันอย่างสงบ ไม่เร่งร้อน นาน ๆ ทีเมื่อมีริ้วเมฆบาง ๆ มาบดบัง มันก็ผละไปอย่างงามสง่‹า ขณะที่ไฟจราจรได้แต่‹สว่‹างแล้วดับ สว่างแล้Œวดับอย่างกระหืดกระหอบ เริงร่าอย่างจอมปลอม เหนื่อยหน่ายและไร้อิสระ”
― Italo Calvino, Marcovaldo

“หิมะ!” มาร์โควัลโดตะโกนบอกเมีย ความจริงคือตั้งท่าจะตะโกน แต่เสียงดังออกมาแผ่ว ๆ หิมะตกใส่เสียง ไม่ใช่สิ ตกใส่ความเป็นไปได้ที่จะส่งเสียง เหมือนที่ตกใส่แนว
เส้น สีสัน และทิวทัศน์ เสียงในบริเวณที่มีอะไรหุ้มจึงไม่สั่น”
― Italo Calvino, Marcovaldo

“ความสุขอันเกิดจากกล่องกลม ๆ แบน ๆ ที่เรียกว่า “กล่องอาหาร” นั้น ประการแรกอยู่ที่มันคลายเกลียวได้ เพียงชั่วขณะคลายเกลียวฝากล่องก็ทำให้น้ำลายสอแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากยังไม่รู้ว่าในกล่องมีอะไร เพราะเมียอาจเป็นคนเตรียมอาหารใส่กล่องให้ทุกเช้า พอเปิดฝากล่องออกก็จะเห็นอาหารอัดแน่นอยู่ในนั้น มีซาลามิกับถั่วเลนทิล หรือไข่ต้มกับหัวบีท หรือโปเลนตากับปลาค็อดแห้ง ทุกอย่างจัดเรียงอย่างดีอยู่ในพื้นที่จำกัดนั้น เหมือนทวีปกับทะเลในแผนที่โลก และแม้ว่าอาหารจะมีน้อยแต่ก็ให้ความรู้สึกว่าอุดมด้วยคุณประโยชน์ ส่วนฝาเมื่อหมุนออกแล้วก็ใช้ทำเป็นจาน ดังนั้นจึงมีภาชนะสองชิ้น และลงมือแยกสิ่งที่บรรจุอยู่ในนั้นได้”
― Italo Calvino, Marcovaldo