Bilyanap

“Прозорчето од над разбојот фрлило ракатка струни жолтикаво светло низ зев на вратата од одајката. Струните се оптегнале среде чардакот замрачен. Одејќи накај приемната, Благуна и Бојан ги скинаа. Тие сами се врзаа зад нив.”
― Владо Малески, Разбој

“Изливајући се из свога корита, живот се разлива у мноштво рукаваца. Тешко је унапред одредити којим ће рукавцем упутити свој вероломни и лукави ход. Тамо где је данас живот оплићао као речица у лето, толико оплићао да му се види право дно — сутра ће потећи велика, нарасла река...”
― Михаил Александрович Шолохов, Тихий Дон

“Така еден ден, пред многу години, му турав саке на еден човек кој, така патем, случајно, спомена дека пред една недела бил во Јороидо. Боже, се почуствував како птица кога ќе го прелета океанот и ќе сретне суштество што го знае нејзиното гнездо.”
― Arthur Golden, Memoirs of a Geisha

“Анатол Франс, "Мислењата на г-дин Жером Коињар":
„ ... ако идната раса задржала некакво сеќавање за нашето име или нашите списи, можеме да предвидиме дека ќе ја вкуси нашата мисла само со ова генијално дело на лажна смисла и погрешно толкување, кое единствено ги овековечува генијалните дела низ вековите. Долготрајноста на ремек-делата е обезбедена по цена на мошне бедни интелектуални авантури во кои празноглавиот со манипулативни игри им презентира зборови на уметничките души. Не се плашам да кажам дека во сегашно време нема да слушнеме ниту еден стих од Илијада или Божествената комедија во оригинална смисла. Да се живее значи да се трансформира, а постхумната природа на нашите пишани мисли не е ослободена од овој закон: тие ќе продолжат да постојат само под услов да бидат сè повеќе и повеќе различни од она што биле кога ја напуштале нашата душа. Па затоа, она за што ќе ни се восхитуваат во иднина, ќе ни биде сосема непознато...”
― Carry van Bruggen, Uit het leven van een denkende vrouw