Merve

“And you, fathers and mothers, loving par-ents, lower your eyes humbly. They are there, your dead children, stretching their frail arms towards you, and all the happiness you denied them, all the tortures you inflicted, weigh like lead on their sad, childish, unforgiving hearts.”
― Jean-Paul Sartre, No Exit and Three Other Plays

“One Saturday in the month of August, you leave your home wearing your tennis gear, accompanied by your wife. In the middle of the garden you point out to her that you’ve forgotten your racket in the house. You go back to look for it, but instead of making your way toward the cupboard in the entryway where you normally keep it, you head down into the basement. Your wife doesn’t notice this. She stays outside. The weather is fine. She’s making the most of the sun. A few moments later she hears a gunshot. She rushes into the house, cries out your name, notices that the door to the stairway leading to the basement is open, goes down, and finds you there. You’ve put a bullet in your head with the rifle you had carefully prepared. On the table, you left a comic book open to a double-page spread. In the heat of the moment, your wife leans on the table; the book falls closed before she understands that this was your final message.”
― Édouard Levé, Suicide

“Ona yardımcı olmak için söyleyebileceğim şeyi, ancak o günü, atlayışını, çılgınlığını daha sonra düşündükten sonra, yani çok geç anladım. Birçok insanın aynı şekilde, kendilerini gerçekten canlı hissetmek için, her şeyi tehlikeye sokarak, hayatlarından, ayrıca kendilerinden dışarı atladıklarını söylemem gerekirdi. Hepsinin, kendilerini korkularının içine, korkularının havasız fıçısına kapatarak bunu yaptıklarını ona söylemem gerekirdi. Orası çok küçük, çok karanlıktır, içinde yalnızsındır, soluk almakta güçlük çekersin. Olayları değiştirmek için yapılabilecek hiçbir şey yoktur; eğer birileri bizim için oraya küçük bir müzik koyma özenini göstermişse şanslıyız demektir; ya da bizi eve, herhangi bir eve götürmek üzere nehrin bir kıvrıntısında bekleyen bir dostumuz varsa kendimizi yine şanslı hissedebiliriz. Ona bunu söylemem gerekirdi.”
― Alessandro Baricco, Smith & Wesson

“Yıllar önce evlerini terk etmek zorunda kalan başka köylerin sakinleri bizim köyümüzden geçerlerdi; erkekler, kadınlar ve çocuklardan oluşan, başı sonu görünmeyen kafileler... Aç biilaç meçhule giden sessiz kalabalıklar halinde geçişlerini seyrederdik. Yıllar önce üç bin yerli uzun süre San Jose'de konakladı ve derme çatma sığınma merkezlerinde yiyecek sıkıntısı baş gösterince gitmek zorunda kaldılar. Şimdi sıra bize geldi.”
― Evelio Rosero, The Armies