Gilke

“In die tijd zag ik het als de hoogste roeping van de mens om toerist te zijn. Het leven zelf een safari van drie weken naar Kenia. In de folders was het allemaal mooier, de giraffes vielen van dichtbij tegen en de reisleiders staakten, maar een vakantieliefde van een dag of twee behoorde nog altijd tot de mogelijkheden en ook de gitaarmuziek was best aardig.”
― Arnon Grunberg

“Heel dit land acteert, dit schijtgat van Europa, en al het volk dat zich erin wentelt en keert: het is een kolonie vol komedianten, het schmiert dat het een aard heeft, niet in staat tot wezenlijk contact, het verstopt zich in het voetlicht van de schone schijn en de dure restaurantrekening en het dwangmatig gewauwel over het slechte weer en over de files en de hondendrollen van de buurman, het lijdt aan overacting in de politiek en in het wielerleven – maar voor de ware ik heeft het geen volledige tekst meegekregen, nog altijd niet, ook ik niet, we zijn nog altijd boerenpummels in een te prijzig kostuum en geen andere replieken dan de boerse vloek of de geladen stilte of de rode kop van schaamte. En als die niet volstaan, improviseren we snel een platte grol, een ontwijkend vuile mop, een grappig accent, een hoog stemmetje. Nog altijd de bezielers van een middeleeuwse klucht, “De Sotternie van Nu Noch”. Typetjes, waar je mensen verwacht.”
― Tom Lanoye, Sprakeloos

“Ze was niet gek, ze was in de grote boeken en theorieën gedoken, ze had geleerd dat God dood was en dat de Mens (dat andere anachronisme) op zijn laatste benen liep als belichaming van een antwoord op het Leven, ze wist dat men geacht werd verhalen met een gelukkige afloop en tevreden heldinnen pulp te noemen en geen literatuur. Toch zat ze, misschien omdat ze een zwak had voor soap operas en liedjes waarvan het verheven refrein zong van de wens om te "Hold you, oh yeah, and love you baby, I said and love you baby," nog steeds te wachten (bij de telefoon of anderszins) tot de verlossing zich zou aandienen.”
― Alain de Botton, The Romantic Movement: Sex, Shopping, and the Novel

“Dit was hoe het leven ging. Mensen verdwenen. En soms kwamen die mensen weer terug, op een avond, in de vroege zomer. Net op het moment dat je de ovenschotel in de oven had gedaan, maar dat konden ze niet weten.”
― Arnon Grunberg, Tirza