Tako

“- შეყვარებული მართლა არა ხარ?
- არა, მაგრამ, გინდაც ვიყვე, სიყვარული რა დარდია.
- როგორ არა, სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.
- შენ შეყვარებული ხარ?
- ვიყავი.
- მერე?
- გზაზე ყაჩაღები დახვდნენ და გააუბედურეს. იმან ჯერ არაფერი თქვა, ერთი დღე იჯდა და უხმოდ მიყურებდა. ვკითხე, რა დაგემართა - მეთქი. არაფერი არ მითხრა. მერე მოვიდა და მუხლებზე მაკოცა. მე იქვე ჩავიხვიე. ხელიდან გამისხლტა და წავიდა. წავიდა და ეგ იყო.. წავიდა.. ადევებულ არაგვში ჩაეხრჩო თავი. იმის მერე დარდებს ვაგროვებ. რაც რამ ქვეყანაზე დარდია, უნდა შევაგროვო და ღმერთთან წავიდე.”
― Goderdzi Chokheli, ადამიანთა სევდა

“Your novel has been read,’ Woland began, turning to the master, ‘and the only thing said about it was that, unfortunately, it is not finished. So, then, I wanted to show you your hero. For about two thousand years he has been sitting on this platform and sleeping, but when the full moon comes, as you see, he is tormented by insomnia. It torments not only him but also his faithful guardian, the dog. If it is true that cowardice is the most grievous vice, then the dog at least is not guilty of it. Storms were the only thing the brave dog feared. Well, he who loves must share the lot
of the one he loves.’
‘What is he saying?’ asked Margarita, and her perfectly calm face clouded over with compassion.
‘He says one and the same thing,’ Woland replied. ‘He says that even the moon gives him no peace and that his is a bad job. That is what he always says when he is not asleep, and when he sleeps, he dreams one and the same thing: there is a path of moonlight, and he wants to walk down it and talk with the prisoner Ha-Nozri, because, as he insists, he never finished what he was saying that time, long ago, on the fourteenth day of the spring month of Nisan. But, alas, for some reason he never manages to get on to this path, and no one comes to him. Then there’s no help for
it, he must talk to himself. However, one does need some diversity, and to his talk about the moon he often adds that of all things in the world, he most hates his immortality and his unheard-of fame. He maintains that he would willingly exchange his lot for that of the ragged tramp Matthew Levi.”
― Mikhail Bulgakov, The Master and Margarita

“ბრძენკაცი უნდა იყვეო და შლეგად მოაჩვენოო ადამიანებს თავი, გმირი უნდა იყვე და ჯაბანივით დადიოდე, ოსტატი უნდა იყვე და ხელმოცარულად მოგქონდეს თავი, რადგან არავის იმდენი მტერი არა ჰყავსო ქვეყნად, როგორც ბრძენკაცს, გმირსა და ოსტატს.”
― Konstantine Gamsakhurdia, დიდოსტატის კონსტანტინეს მარჯვენა

“Could anyone who had never seen stars possibly imagine what infinity is, when, most likely, the very concept of infinity first appeared among humans inspired, once upon a time, by the nocturnal vault of the heavens?”
― Dmitry Glukhovsky, Metro 2033